img เส้นทางของแฟนเก่า  /  บทที่ 4 ตอนที่ 4 ไม่กลัว | 16.67%
ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 4 ตอนที่ 4 ไม่กลัว

จำนวนคำ:4225    |    อัปเดตเมื่อ:23/12/2024

นท

่าตากันมาก่อน อาทิตย์รู้เพียงว่านัยน์คือหลานชายคนเดียวของชยุต เพราะเคยได้ยินชยุตพูดถึงชื่อนี้อยู่บ่อย ๆ ส่วนนัยน์ก็ได้ยินชื่อเสียง

ญญาปัจจุบัน มีข่าวแว่วมาว่าจะไม่ต่อสัญญาอีก และนี่คือสาเหตุที่ทำให้นัยน์อ

ดีครั

ุรกันดาร เส้นทางสัญจรยังไม่ค่อยสะดวก แต่ก็ยังดั้นด้นมาถึงนี่จนได้ หากจะบอกว่าช่วงสองสามวันที่ผ่านมาเขาเลี่ยงที่จะรับสายจา

ามารบกวนเวลา

ภาพแล้วฉีกยิ้มให้ไม่ดู

้างในก่อน ที่แท้ก็ห

งอากาศถ่ายเทได้สะดวก มีขนาดกะทัดรัดเรียบง่ายไม่ได้ติดหรูเลยสักนิด ส่วนการแต่งตัวข

งเลยนะค

ยวชุ่มฉ่ำ นอกจากไม้ผลยังมีไม้ดอกปลูกประดับประ

นี้ฝนดีจ

อย่างดีจะอิ่มน้ำจนรากเน่าตายไปหมด หากเป็นอย่างนั้นคงเสียใจแย่ เพราะเฝ้าทนุถนอมต้

ี่นี่นานรึยังคะ บ้

แล้วยิ้ม

อยู่บ้านใหญ่ เมื่อกี้นี้แม่บ้านโทร.มาบอกว่า

่าไรนัก สามสี่วันที่ผ่านมานีลได้อ่านข้อมูลลูกค้าคร่าว ๆ แล้ว เห็นว่าบริษัทของคุณอา

มยังไม่ตัดสินใจเล

เข้าตากว่า

้คนได้ฟังถึงกลับปล

งแล้วครับ คงต้องพูดกันตรง ๆ แบบนี้เลย ผมยั

่างนั้น

ผู้ใหญ่ เธอพูดหว่านล้อมอาทิตย์อยู่หลายนาที แต่เลือกประโยคที่ไม่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกอึดอัด ส่วนนัยน์เองก็มีเสริมบ้างในบางครั้ง ไม่ได้แย่งหน้าที

คอกันมากขึ้น เสียงหัวเราะของคนทั้งสามดังขึ้นเป็นระยะ จู่ ๆ

ชมสวนหน่อยได้มั้ยคะ เผื่ออีกสามสิบปีข้างหน้านีลอยาก

หรอครับ วันนี้

แล้วก้มลงถอดรองเท้าส้นสู

ัวอยู่

ง ๆ จนทำให้ลูกค้ารายนี้หลุดมือไป แต่ลลินาก็ไม่ได้สนใจท่

เสริมไปบ้าง กระทั่งเดินมาหยุดที่ต้นไม้เล็ก ๆ ที่ถูกพายุซัดจนปลายกิ่งโน้มจูบดิน ลลินาก

ไวดี

ทางเขา เธอรู้สึกว่าตัวเองยังไม่ได้ทำอะไรก็ถูกเขาแข

อกในสิ่งที่เขาชอบ แค่ทำให้เห็นว่าเราใ

ขาตัดสินใจได้แล้วว่าจะต่อสัญญาหรือไม่ต่อสัญญาจะเป็นฝ่ายโทร.บอก นัยน์ก็ไม่ได้แสดง

บเลยใช่

รั

้านสวนของอาทิตย์ได้ประมาณสองกิโลเมตรรถเก๋งคันหรูก็ติดหล่มจนเหยียบไปต่อไม่ได้ ขามาถนนยังไม่ได้เละขนาดนี้ แต

อคะ ฟ้าใกล้

จื่อน ถนนที่นี่ทั้งเปลี่ยวและไร้ผู้คนสัญจร แต่ยังดีที่มีนัยน์

ว่าจะหลุดออกไปได้ ถ้ายังไม่ขยับอ

วเหยียบคันเร่ง ฝ่ายนัยน์ก็ออกแรงผลักเต็มที่แต่ร

้าอันหล่อเหลาก็เปรอะเปื้อนไปด้วยโคลนตม ลลินาเปิดประตูรถลงมาดูอีกรอบเห็นสภาพของเขาก็หัวเราะขำ

ำอ

ล่า

วรถ จากนั้นก้มลงพับขากางเกงขึ้น ลลินามองดูเขาที่กำลังเปลื้องผ้าก็ได้แต่อ้าปากค้าง มัดกล

ลูกกะตาแท้ ๆ หุ่นคุณนัยน์ควรค่าแก่

นี้ไปเช็ดน้ำ

่อครู่ก็ถูกยื่นมาตรงหน้า ลลินามอง

อะไรแบบนั้นสักหน่อย" เธอเบือนหน้ามองทางอื

น ขอมือถือหน่อยครับของผมแบตหม

อเขาส่งคืนมาให้เธอปลดล็อกภาพในจอก็ตัดไปแบบดื้อ ๆ มือถือของลลินาก็แบตหมดเหมื

ที่ชาร์

ม่

ย่างน

ดิ

ะ.

ๆ กับเดินย้อนกลับไปที่บ้านอาทิตย์ นัยน์จำได้ว่าขามาเห็นที่พักเ

ท้าส้นสูง และแล้วทั้งคู่ก็เดินมาจนถึงที่พักดังกล่าว มันเป็นรีสอร์ตเล็ก ๆ มีแค่ห้าห้องพัก

ฝนตกหนักขนาดนี้อย

งกิโล พอจะขอชาร์จแบตมือถ

่อนค่ะ เดี๋ยวป้าจ

ุกเฉินทันที ทว่าปลายสายกลับบอกว่าต้องรอให้ฝนหยุดตกก่อนจึงจะเข้ามาดูรถให้ อีกทั้งฝ่ายนั้นยังเป็นกังวลว่าหากเข้ามาตอนนี้กลัวว่ารถที่ขับเข้าม

พานขาด! พรุ่งนี้เลยเหรอครับ

สามประโยคแล้วกดวางสาย ลลินาจับใจคว

อะไรข

แล้ว ทางนั้นเอารถเข้ามาช่วยเราไม่ได้ คงต้องรอพรุ่งนี้เช้า"

กาศดีแบบนี้ห้องพักเหลือว่างแค่ห้องเดียว

ป็นอะไร เพราะต่างฝ่ายต่างไม่ได้มีใจต่อกันแล้ว เขาทำท่าทีรังเกียจเธอส่วนเธอก็เฉยชาต่อเขา อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่มีห้องให้ซุ

้ยครับ พวกเรายัง

ริการหรอกค่ะ จะมีเป็นบะหมี่ถ้วยก

อย่างล

าก็ลืมไป ทีแรกบอกแยกห้องคงไม่

้าของรีสอร์ตเป็นพัลวันเพราะไม่อยากให้เกิดการเข้าใจผิด เธอกำลั

บคร

นั้นออกมาได้ หรือว่าเขาจะอยากกลั่นแกล้งให้เธอ

ะจัดเตรียมมาให้ ไป

ตียงเดี่ยวมีตู้เสื้อผ้าหนึ่งหลัง กระติกน้ำร้อน และตู้เย็นขนาดเล็ก นอกจากนั้นยังมีผ้าขนหนูและสบู่แชมพูครบครัน นัยน์เดินเข้าไปสำรวจข้างในก่อน แล้วนั่งนงบนเตียงตบลงบนที่นอนนุ่มจนเกิ

ยืนอยู่ตรง

ป็นร้องเรียก ลลินาจึงจำใจเดินตามเข้าไปข

บนมแล้วก็ถุงยางมาให้นะคะ

แล้ว

ากระเป๋าไปวางไว้ที่โต๊ะข้างหัวเตียง พ

าคุณยังไม

ยบ ไม่ได้หลับแต่ก็

นั่นมาทำไมคะ เราไม่ได

ล้

ครั้งนั้น แล้วยังจะตอกย้ำว่าไม่ได้เป

จะเอาคืนฉ

้องการเอาคืน.

อกจากตัวโดยเร็ว เสียก็แต่ไม่มีเสื้อผ้าชุดใหม่ให้เปลี่ยน มีก็แต่ชุดคลุมอาบน้ำสีขาวแขวนอยู่ อีกอย่างเธอไม่อยาก

อ ใจร้อนจังรออาบ

กจะอาบพ

องรีสอร์ทได้เอาบะหมี่ถ้วยมาไว้ให้แล้ว บนโต๊ะมีนมถั่วเหลืองอีกสองกล่อง ทว่

ข้ามานั่งที่โต๊ะเครื่องแป้ง เมื่อเปิดกระเป๋าในนั้นมีหวีและเครื่องสำอาง

ยน์ไม่ชอบกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

าขนมปังโฮลวีทไปกินเถอะคะ ยังไงฉัน

้เธอกินบ่อยเกินไป มันดูไม่มีสารอาหารอะไรที่จำเป็นต่อร่างกายเอาเสียเลย แต่ที่ลลินาเลือกหยิบม

บะหมี่เป็นอาหารหลักเห

รั้งคนเรามันไม่ได้มีทางเลือกมากมายขนาดนั้น อะไ

ลลินาจัดการชงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปปิดฝาวางไว้ แล้วดวงตากลมโตเลื่อนมาหยุดที

เอากลับ

แล้วว่าคุณแค่

นไม่เคยเกิดขึ้น ลลินาเลยคิดเอาเองว่าเขาจะยังคงเป็นอย่าง

อก มันไม

ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY