รงระเบียงเรือนพักของรีสอร์ตริมทะเลต้องหยุดตัวเอง เขาเ

ยู่ที่ไหน จะกล

มตัวอักษร แต่ให้ตายเถอะ เขาอ

้จะกลับกรุงเทพฯ มะรืนนี้อย่าลืมให

ท์มือถือลงที่เดิม เสียงสายเรียกเข้าก็ดังขึ้น และ

นายอรอรส่งเสียงรื่นเริงทักทาย และคนปลา

ที ฉันอุตส่าห์บอกเนิ่นๆ ให้แกมีเวลาเตรียมตัว แกจะได้ไม่ฉุกละหุก แต่ดูสิ แทนที่จ

หล่อเหลาที่เริ่มคร้ามแดด ก่อนเขาจะหยอกแม่ “ผมอยากจะพักสักเดือนด้วยซ้ำ เสียแต่ว่าค่าที่พั

ลอดลูก พี่ชายแกจะเป็นพ่อคน ส่วนแกก็เป็น

วามปลาบปลื้มอยู่ไม่น้อย...นึกไป มันก็เป็นเรื่องดีๆ ที่เกิดใ

ให้ผมเตรียมใจกันเลย ทีเมื่อก่อนทำเสียงแข็งว่าจะไม่มีลูกเมีย แม่

มั่นไส้อยู่เต็มร้อย “พี่แกแค่คิดได้ว่าถึงเวลามีเมียมีลูก อา

.รู้ทันว่าถูกแม

มือนพี่อั๋นขึ้นมาบ

จวาย แกก็เถอะ อย่าดี

ปเท่านั้นเอง...รู้ซึ้งเลยว่าถ้าไม่แน่จริ

ี กลับไปที่อเมริการอบนี้ ผมเดตสาวไม่กี่คร

่วทั้งไทยและต่างประเทศอยู่ตั้งหลายปี ถ้าจู่ๆ

มริกา เขาใช้ชีวิตอย่างรอบคอบ เรียกได้ว่าสติอยู่

รับ ก่อนที่จะขอวางสายเพื่อเก็บกระเป

ดการที่นั่น บางสิ

กาศยานสุวรรณภูมิในเวลาเย็น ชายหนุ่มร่างสูงวัยใกล้สามสิบปีเดินปะปนมากับผู

ระสาเพื่อนสนิทที่ไม่เจอกันหลายปี ฝ่ายนั้นก็ถามขึ้นเมื่อเห็น

่าห์เอารถใหญ่ที่บ้านมา กะว

ะเป๋าส่วนใหญ่ส่งก

ามจริงมึงพักที่คอนโดกูก็ได้ ไม่เข้าใจเลยว่าจะให้กูหาโรงแ

นวันมะรืน ไม่ใช่จะนั่งเครื่องบินจากสนามบินดอนเมืองกลับบ้านที่ต่างจังหวัดสักหน่อย...

ธุระแ

แต่ฉุกคิดได้ทัน “ขอโทษท

หญ่ที่จอดไว้ หลังจากนำข้าวของไปวางบนเบาะหลังเสร็จ