กันมาส่งที่หอไม่ซ้ำหน้า นี่เหรอไม่อยากคบคนรวย หรืออยากหว่านเ

ตื่นกลัวเพราะตอนนี้ภูตะวันไม่เหมือนผู้ชายคนเดิมที่เธอรู้จักสักนิด สายตาของ

เธอไม่หยุดจึงหมายจะออกไปจากห้องนี้แ

ร ปล่อยร

นอให้เยอะว่าผู้หญิงหน้าไหนเลยนะ ถึงแม้ว่าคุณ

งจะเจอกับอะไรก็รีบม้วนตัวจะลุกหนีแต่ก็ไม่ทันเพราะถูกกระชากข้อเท้าลากกลับมานอนกลางเตีย

ริ่มไหลเอ่อลงหางตาในขณะที่พยายามดิ้นหนี ไม่ใช่เขาเลย คนที่กำลังทำไม่ดีกับเธอตอนนี้เหมือนไม่ใช่

นสะอึกสะอื้นอย่างมูมมาม ยิ่งนึกถึงภาพที่เขาเห็นเธอมีผู้ชายมาตามตอแยและมาส่งถึงหอพักเขาก

” มีโอกาสขอร้องเสียงสะอื

ข็งพ่นออกมาด้วยความขุ่นเคือง ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าที่ผ่านมามีผู้ชายมาย

ขาหยุดการกระทำนี้ได้เธอก็ขอให้เขายอมฟังสิ่งที่เธอพู

นมาตามติด ให้พวกมั

ายุ่งกับริตา” ตลอดเวลาที่ผ่

ไงมันก็เรื

ู เชื่อริตาเถอะ ริตาไม่อย

บบนี้ของเธอเหลือเกิน ยิ่งฟังมันก็ยิ่งทำให้ภาพวันวานเก่าๆ กลับคืนมา ในภาพนั

ม่เคยคบกับใคร รู้แบบนี้ก็เล

ิ เป็นแบบนี้ก็ดีผมจะได้เป็นคนแรกที่ได้ตัวคุณ หลังจากนี้

งเกาะอกถูกกระชากจนขาดวิ่น ไม่นานนักพิมริต

ำลังถอดเสื้อผ้า ทำไมล่ะในเมื่อเขารู้ว่าเธอไม่เคยคบกับใครทำไมยังกระทำป่าเถื่อนกับเธ

้ามาในกลางกายของเธอ มือเรียวกำจิกกันแน่นน้ำตาเริ่มพรั่งพรูทะลักออกมา

เมื่อตัวตนเข้าลุกล้ำในตัวของพิมริตาได้เพียงครึ่งเดียว เขาร

ตเริ่มใช้แรงบดเบียดตัวตนเข้าไปในตัวของเธอ “อื

ญิงสาวจนมิดในเวลาอันรวดเร็วโดยที่ไม่สนว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกเจ็บปว

อะหน้าขาของเขารวมไปถึงผ้าปูเตียง ยิ่งเห็นเช่นนั้นเขาก็ยิ่งภูมิใจที่ได้เป็นผู้ช