ห้สุภาพสตรีได้นั่งก่อน จากนั้นเขาจ

ับที่ตอบรับ

ราะหากพูดอะไรไปตอนนี้เ

ังไม่มีใครใ

เปลี่ยนเป็นมีสีหน้าฉงนแปลกใจ ไม่คิดว่าจะไ

ัยน์ตาเต็มไปด้วยเสน่ห์เหลือร้ายยังคงจับจ้องไปยังใบหน้าสวยหวานไม่ว

่รู้จักกับหลายๆ คนอยู่เหมือนกันแต่ก็ไม่เคยได้สานสัมพันธ์กับใครเลย” เธ

ินเนอร์ด้วยแบบนี้จะมีสาว

นหู เขายังส่งรอยยิ้มพร้อมสายตาหวานหยาดเยิ้มจ้องมองคนตรงข้

นี่เองนะครับ เพราะผมชอบคุณ

เขาทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงไปกว่านี้รู้ตัวได้เลยว่าไม่นานคงได้

วไม่พูดอะไรแบบนี้ผมจ

อว่

หน้าของวันวิวาห์พร้อมกับคว้ากล่องสร้อยข้อมืออ

อะไรไม่ถูก รู้ได้เลยว่าใบหน้าตาของ

องเขายังคงไม่ละไปจากใบหน้าของวันวิวาห์ ยิ่งเห็นเธอเอาแต่นั่งเงียบ

ชมพูเจียระไนเป็นรูปหัวใจอยู่ตรงกลางอย่างตกอยู่ในภวังค์ เมื่อวานเ

หรือเปล่า เธอไม่ได้ฝันไปใช่ไหม อยากจะกรี๊ดดังๆ เพื่อระบายความสุขที่จุกอยู่ในอกตอนนี้เสียเหลือเกิน ยัยวิน

เลก็ส่งดอกไม้มาให้วันวิวาห์ทุกวันไม่ขาดแม้จะไม่ค่อย

ุงเทพมหานคร เธอตรงไปที่ชอปแบรนด์เนมของผู้ชายโดยเฉพาะเพื่อไปเลือกหาของขวัญวันเกิดให้แฟนหนุ่มเพราะอีก

ซื้อของขวัญให

น้าพร้อมยิ้มหวา

ดี๋ยวดิฉันจะหาเข็มขัดสีที่คุณผู้ช

่ใจเลยค่ะ ขอเดินเลือ

ไรเพิ่มเติมนอกจากนี้เรีย

ท่าที่เจอกับเขาไม่กี่ครั้งก็เห็นว่าเขาสวมแต่สูทสีดำหรือไม่ก็เสื้อเชิ้ตสีขาวหรือดำ แต่นั่นก็น่าจะเป็นเพราะเป็นสีสุภาพในการแต่งตัวเพื่อความสง่า

บ “คุณเลว่างคุยกับวินนี่ไหมคะ” ถามด้วย

ยงของผู้หญิงที่พูดภาษาไทยไม่ค่อยชัดถ้อยชัดคำนัก

สึกหน่วงในใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน หรือเมื่อครู่เธอโทรผิด คิดได้ดังนั้นก็รีบเดินออกมาจากชอปแบร

ง และโทรอีกครั้งเป็นครั้งแล้วครั้งเล่าจนเธอเริ่มมือไม้สั่นหายใจแรงด้วยความ

แล้วนะคะ” เธอเอ่ยพูดเสียงสั่นก่อนจะตัดสินใจโทรหาดาเนียลเลอีกรอบ

ด สุดท้ายเขาก

วันนั้นเธอก็ติดต่อเขาไม่ได้เขาก็ไม่ได้คิดจะติดต่อกลับมา เธอมองมือถือครั้งแล้วครั้งเล่าหวังว่าชายหนุ่มที

าคาแพงที่เพิ่งจะคิดได้ว่าเขาคงไม่ได้มาใส่ใจสั่งให้เธอทุกวัน เพร

ด้ครั้งแล้วครั้งเล่าในเวลาไม่นาน หลังจากที่เธอตกหลุมรั

ลุกขึ้นเท้าเอวพ่นลมหายใจเฮือกใหญ่ แม้ในใจจะยังรู้สึกชอบดาเนีย