้นคำของเธอ โตมรก็หันไปมองลูกน้องพลางขมวดคิ้ว เพราะไม่มีใครแ

นล่ะ กำลังทำอะไรกั

วครับท่าน อีกโรงเร

จะได้คุยๆ กันว่าจะให้

้กับคอกวัว แต่เมื่อได้ยินดังนั้นแล้วทั้งสองจึงหันไปทางต้นเสียงทันที แต่แคทรียาต้องอึ้ง

แสงเหนือ ไม่แก่

รมาแก่ ผมไม่รีบ

ยังหล่อเข้

ี่พี่จะให้มาทำงานกับผม” แสงเหนือแสร้

วยแววตานิ่ง กระทั่งเธอเงยหน้าขึ้นมอง เธอตาโต จมูกโด่ง ปากเล็กๆ หุ่นอ้อนแอ้นเหลือเกิน แ

ลางก้มหน้าลง เขาก็ไม่ได้รับไห

แสงเหนือถามน้ำเสียง

จำไม่ไ

เจอล่าสุดตอ

ามทันที แสงเหนือจึงมองหน้าคนงาน และมอ

้เนี่ยนะ”

ำไมคะ” แคทรีย

คิดว่าตัวเองทำ

อยู่กับว่านายจ้างจะให้ทำอะไร” อัน

่า พลางเดินหนี ซึ่งทางที่เดินไปนั้นค

ลางก็ถามไปพลางเล่นเอาหอบอีกแล้ว

นยังแทบจะไม่

นเลย แสงเหนือก็ได้แต่มองตามก้นงอนๆ ที่บิดไปบิดมา บวกก

ลยว่าลูกสาวพี่มันทำ

แล้วหยุดเดิน ยืนคุ

ูกสาวพี่ ลูกสาวท่านนายพล แม้แต่งานบ้านย

้ว่าทำไม อะไรก็ให้ทำไปเถอะ พี่ไว้ใจเอ็งคนเดีย

ยุเท่า

ไม่ว่าจะตำแหน่งอะไรก็ตาม เขาคิดหลายสิ่งหลายอย่างมากเลยทีเดียว โดยเฉพาะความสวยประจักษ

ากเรื่องความสวยของยัยแคทน่ะ”

สวยวะพี่สน” แสงเหน

ล่อ รวย แถมโสด แม้จะเป็นหนุ่มใหญ่ก็เถอะ พี่ยินดีรับแกเป็นลูกเขย ดีกว่

นใจที่แท้จริ

้ำอ้าวเข้าบ้านทันที คราวนี้แสงเหนือเป็นคนเ

รอเลย แล้วนั่งที่โซฟาอย่างผ่อนคลาย จากนั้นก็มองไปยังหน้าบ