มิคกี้เขาจึงเกิดความคิดอยากที่จะมาอยู่ที่นี่เหมือนกัน แต่ติดตรงที่พ่อกับแม่ของเขาให้ไปอยู่กับน้า เ

วยกันไหม”มิคกี้พูดขึ

้หรอก พ่อกับแม่เ

ยากอยู่ พ่อกับแม

จพ่อ แต่พ่อของนายก็อ่อนลงเยอะเลยนะ ตั้งแต่น

ต่มีอยู่อย่างเดีย

“

นายไง”มิคกี้ส่ง

ยจะเลิกบ้าสักที นายเป็

“เป็น

เป็นแบบไงล่ะ ท

นายยังไม่รู้อีกเหรอว่

“ใช่เหรอนาย

วย ทำไมจะเป็นแฟนกันไมได้ หรือนายคิดว่าความสัมพันธ์ของเราส

ไมเราไม่รู้เรื่องเลย”เกรทมีสีหน้าที่มึนง

วามสัมพันธ์นี้ เราจะรู้กันเพียงสอง

้า ใครอยากมีอ

รอ แต่เราอยากนะ”มิคกี้ลุก

“นายจะเ

ะพิสูจน์ไงว่านาย

“พิสูจน

วเราจะหอมแก้มนาย แล้วนายลองสังเกตค

ไม่เอาน่า จะ

กันก็ไม่น่าเกลียดหรอก ไม่มีอะไรเสี

“เห

่อยๆเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้เกรท และค่อยๆใช

สัมผัสนานๆ ส่วนความรู้สึกของมิคกี้จากแต่ก่อนแค่แกล้ง และคิดเรื่องเซ็กส์แค่นั้น แต่

ปาก มาประกบริมฝีปากของเกรท ส่วนเกรทก็อยากสนองกลับ

ำอะไรกันน่าเกลียดมาก

เขาค่อนข้างแน่ใจแล้วว่า ได้รักเกรทจริงๆ แต่ที่เขาไม่ทำต่อ เพราะมิคกี้คิดว่าในช่วงเวลานี้เป็นอดี

กี้ เขาไม่อยากจะเชื่อตัวเองและพยายามปฏิเสธจิตใจตัวเอง

บก่อนนะ เดี๋ยวถึงบ

“เดี๋ยว

า ซึ่งทั้งสองนั้นไม่ได้พูดคุยกันแม้แต่คำเดียว เพร

กลับแล้วนะพร

ึงหันหลังกลับเดินเข้าห้องพักของเขา ซึ่งมิคกี้อดคิดถึงสัมผัสนั้นไมได้ เขาอ

รทในวัยผู้ใหญ่ที่รักอยู่ มิคกี้จึงตัดสินใจเดินหน้าท้าความรักในครั้งนี้ แต่ก็มีอีกอย่างที่เขาอดเป็นห่วงไม่ได้ เพราะในความเป็นจริงเขาไม่ใช่ต่อแต่เป็นมิคกี้ ซี่งตรงนี้แหละที่มิคกี้กลัว เนื่องด้วยเกรทนั้นรักกับต่อในความคิดของมิคกี้ แต่ในความจริงทั้งสอง

เขาก็ได้เจอ ชายหญิงคู่หนึ่งที่เดินออกมาพร้

ียนอยู่ที่คณะรัฐศาสตร์ใช่ไหม”

ครับ จำผมได้ด้ว

ะรัฐศาตร์ เห็นเธอกับแฝดหรือเป็นพี่

้าคล้ายกัน เราชื่อมิคกี้น่ะ ส่วนเพื่อน

ิตราเรียกเราสุเฉยๆก็ได

ุดกับเพื่อนของสุจิตรา เพราะมีความคล้ายบอมบ

หมือนกัน อยู่หอพักเดียวกันถ้า

“เราก

รัฐศาสตร์จะอยู่ด้านหน้าสุด เมื่อไปถึงหน้าคณะรัฐศาสตร์พายัพเห็นมิคกี้เดินมา

ย มิคกี้”พายัพเ

าเลย”มิคกี้มองหน้าพายัพ

ำให้รู้จักหน่อยส

อย่างเห็นได้ชัด เพราะสุชาดาสวยเปรี้ยวเฉี่ยวทันสมัยมาก มิคกี้จึงเกิดความก

้จักกันเมื่อกี้ อยู่ข้างห้อง

ักครับ”พายัพได้แต่มองสุช

”จรัญเพื่อนของสุชาดาที่เร

ิคกี้ที่หน้าหอพักเลยเ

ายัพหน้าเสีย เพราะเขาคิดไปว่าจร

่อนกันสมัยเรียน

อนกันทั้งนั้น ถ้างั้นเราไปเรียนก่

ตร์เขาก็หันมามองมิคกี้แว่บหนึ่ง หลังจากนั้นก็

ยังคณะนิเทศศาสตร์ พายัพจึงหันมาคุยกับจร

ตรงๆเลยนะ เพื่อ

สิ ทั้งสองคนนั่นแห

จีบสุชาดา ส่วนหน่อยยกให้มิคกี

ักษรอยู่ไม่ใช่เหรอ เลือกเอาสักคน ไม่ใช่จี

อะไรมากสิวะ จีบคนไหนติ

สักคน ถ้านายไม่เลือก เราจะบอกสุชาดาว่านายจีบ

กรทเพื่อนเรา ให้ไปบอกโสภิตา

ันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลย ผู้ชาย

ม่ใช่กับเพื่อนขอ

ต่ก็ไม่ใช่กับแม่ข

ัญและพายัพหันหน้าม

่ของลูกนายนั่นแหละ

อะไรของนายวะ

ดอะไรก็เรื่องของมัน แต่นายต้องเลื

้องโสภิตาน่ะสิ”พายัพพ

ดีมาก”มิคกี้

ถึงเลือกโสภิตา แต่ทำไมไม่เลือ

วานตามไปถึงบ้านเล

“ใคร”

“พ่อกับแม

ี เพราะปู่กับย่าของเขานั้น รู้จักตากับยายของเขามาตั้งแต่เด็ก เพียงแต่พอเริ่มโตขึ้นต่างแ

เรากับพ่อแม่ของโสภิตารู

าจีบเพื่อนเราอีกนายนี่เกินไป

“เห้ย

“ไม

บสุชาดา เพราะถ้าเกิดพายัพจีบติด เหตุการณ์ในอนาคตค

กันเถอะ”มิคกี้ชวนเพื่

พลันสายตาก็เห็นหน่อยอยู่ในตู้โทรศัพท์ของ องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย เขาแอบยืนมองดูหน่อย ส่วนหนึ่งที่เขาหยุดดูเพราะเขาชอบความเก่าของยุคสมัย ยิ่งเห็นหน่อยควักเหรียญมาหนึ่งกำมือแล้วหยอดใส

างไว เพื่อที่จะให้ทันหน่อย เพราะหน่อย

พักก็อยู่แค่นี่เอง”มิคกี

กลับหอไง”หน่อยพ

ไปไหน เราว่าแวะกินข้าวกันก่อนดี

ไม่หรอก เดี๋

ทำสักวันก็ได้ เดี๋ย

ายังเป็นนักศึกษากันอยู่เล

่รบกวนหรอก เรา

แต่เราพึ่งรู้จักกัน จะม

เนื่องในโอกาสท

นี่แปลกหนอ มาเล

ยเป็นผู้ชายเหร

บนายแล้ว แยกกันตรงนี้แหละ”หน่

จะรีบไปไหน”ม

อยแกะมือของมิคกี้แล้วรี

สัยที่สุดขั้วคนละทางเลย บอมบอมนั้นแสนมั่นปากเจ็บนิสัยแปลกประหลาด แต่กับหน่อยเรียบร้อยน่ารักน่าทะนุถ