ออกไป “เป็นยังไงบ้างเหรอพี่ หอมเป็นอะไรมากไหม” ตอนที่สายน้ำวิ่งมาบอกพ่อเฒ่ายังไม

างเมืองกลับมาด้วย” มณีจันทร์มีท่าทีตกใ

งพากันมาเยี่ยม และพูดกันไปต่าง ๆ นานา ทั้งอยากรู้อยากเห็นทั้งเป็นห่วงเป็นใย คนในหมู่บ้านที่มาเยี่ยมได้ค

สึกว่าอากาศค่อนข้างเย็น ภายในห้องมืดสนิทจนต้องม

ี่นี่ไม่ม

ะเกียงและเสียงพูดคุยกันดังแว่วเ

สาวเดินออกมาจึงถามอ

่ะ

ัวหรื

หน่อ

ี มากินข

หนียวสามกระติบ “พ่อกับแม่ไปเก็บเห็ดมาเหรอคะ” เธอรู้สึ

นเห็ดตากแห้งที่เรา

้านที่นี่จะเก็บเห็ดมานึ่งไว้แล้วตากแ

อะ ๆ นะ จะได้หาย

้ บุษก็กินให้มากจะได้โตเร็ว ๆ” น้องชายของเธออายุสิบเจ

้นอีกเมื่อพี่สาว

บุษกับสายไปกับพี่ไหม” มัน

แทบไม่เชื่อหูที่เธอจะ

้าฉันเก็บเห็ดได้มาก แต่ตกเขาเสี

ีหน้าเป็นกังวล เพราะเรื่องราวท

ง อยู่ดูแลมันก็แล้วกัน เผื่อมันตื่นขึ้นมาจะไม่เจอใคร” อีกทั้งต้องมีคนคอยป

งบาดเจ็บอยู่นะ” มาลาเป็นห่วงลูก สำ

ขุนเดชถามมั

่เป็นอะไรมากแล้ว อีกอย่า

เฒ่าจะไปตรวจสอบที่เกิดเหตุ

งนั้น

ะช่วยแม่ป้อ

าก็ดี ถึงเธอจะไม่เคยปฏิบัติกับใครก็ตาม เป็นสิ่งที่

ให้เรียบร้อย เรื่องนี้เธอก็ไม่เคยทำเช่นกัน ปกติกินแล้วเธอก็เข้านอนไม่สนใจเก็บจา

ี่สาวเอ็

รั

ไปสูบบุหรี่ หากเจอกับพ่อเฒ่าอีกเขาจะถามเพื่อความมั่นใจอีกครั้ง คนเ

ี้กับคนอื่นมาก่อนจนเกิดความชำนาญ ทั้งที่ความจริงเธอไม่เคยทำเรื่องพวกนี้มาก่อน แม้แต่ตัวเองบาดเจ็บก็ร้องไห้สำออยให้คนในครอบครัวดูแ

ียงมาก่อน ก่อนที่ยายจะจากไปและทิ้งให้เธออยู่เพียงลำพัง และเธอก็เกิดอุบัติเหตุตายตามอย่างโดดเดี่ยว แต่เธอก็ไม่ได้เศร้าอะไรหร

่าวกับแม่เสียงเบา “เหตุ

ก็ไม่ได้ออกความเห็นเรื่องนี้ “เอ็งไปนอนเถอะ อย

ไร เธอก็ยังเป็นพี่สาว บุษบงอายุเพี

ด้พักมาหลายวันจากโลกเดิม ตอนนี้จะหลับก็ยากอยู่สักหน่อย หรือเป็นเพราะเธอมีเรื่องให้คิดก็สุดรู้ ถึงจะสับสนกับตัวเองแค่ไหนแต่เธอก็

เสื้อผ้าทำให้เธ

อากาศตอนกลางคืนเริ่มหนาวเย็นทำให้ผ้าห่มของบุษบงที่มีอยู่สองผืนบาง ๆ ที่ทำจากผ้าฝ้ายไม่เพียงพอ มันหอมลุกขึ้นแบ่งผ้า