วเดินอย่างรวดเร

้วยน้ำเสียงสะอื้น“คุณผู

็นแก่ตัวเกินไป ฉันไม่น่า

โทษ

ทรถ ใบหน้าเต็มไปด

ร แต่ในใจกลับเต็มไป

นอยู่