หนียนหั

มในดวงตานั้นช

จพูดออกมาอย่างเด็ดขาด “พูดไปก็ไม่มีความห

เหนียน

ขาเย็นชาแล

ีแล้ว

ูดออกมาอย่

ขึ้น “คิดอะไรอ