ร ฉือเชินเดินออ

องคน “ระหว่างทางไม่

อย่างเรียบง่าย

ู้สึกขวัญผวา “ดีนะที่นายไป… ว่าแต่ตอนน

ดินเล็กน้อย หันมา

บเล็