ะรุ่งโรจน์ขึ้นมาถึงได้แพร่

งเคาระนอบน้อม “ครับ ต้องขอบคุณสำหรับการสนับสนุนของคุณหลี่มากเลยนะครับ ไ

่างเถอะ ผมขอประกาศว่าจะยกเลิกคว

ถูกฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ จนยืนแทบไม่ไหว เขาต

ยนก็ตอบสนองกลับมาได้แล้วเช่นกัน เขาหันมอ

มีเรื่องอื่นแล้วพวก

ทีเคารพนอบน้อม แตกต่างจากท่าทีที่

็พากันโค้งคำนับพร้อมกัน จากนั้นก็เดินออกไปจา

กลัว แต่ความรู้สึกภายในใจของพวกเขากลับซับ

นเกียรติยศอันยิ่งใหญ่แล้ว ยิ่งไม่

ดยตรงเลย เพียงแต่พวกเขาไม่รู้จะเริ่มไปประจบประแจงจากตรงไหน แล้วก็กลัวว่าเสียงหัวเราะเยาะเมื่อต

เงียบสงบนี้ได้มีเพียงแค่จ้า

มปากอย่างสุดแรง ก่อนจะค่อย ๆ เดินไปนั่งยองลงตรงหน

ูดขึ้นอย่างเรียบเฉย “ย

ัวหน้าพรรคของพรรค

งียบไปด้วยสี

จี้ถามเขาด้วยความโมโหและน้อยใจ “ทำไมถึงไม่บอกตั้งแต่เนิ่น ๆ ล่ะ ถ้าค

ยัน ไม่ได้มีความรู้สึกปั

รุโปร่งแล้ว พูดขึ้นอย่างเย็นชา “บอกตั้ง

ะพูดถามออกมาต่อ “ทำไมคุณถึงต้องโกหกหลอกลวงฉ

างตลกขบขัน รู้สึกเ

หรอ ใครทำร้

ยตลอด วันนี้ก็ยังทำให้ตระกูลจ้าวของฉันต้องอับอายขายขี้หน้าต่อหน้าของทุกคนอีก แบบนี้มันไม่เรียกว่าทำร้ายอีกเหรอ ห

ัปยศอดสูมาตลอดสามปีเพียงเพื่อที่จะทำให้ตร

่องอย่างไร้เหตุผลของเธอ เขาขี้เกียจที่

ปทันที ตอนนี้เธอมีความสุขที่สุด แต่ก็ท

นเครง ในเวลานี้ได้เปลี่ยนกลายเป็

วรจะดำเนินต่อไปดีไหมนั้น หลี่อวิ๋นเทียน

ยเสียงที่เคร่งขรึม “ทุกท่าน ผมรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกต

เข้าด้วยความตกใจ ก่อนจะถามออกมาด้วยน้ำเสี