เล็ก มองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า โดยไม่รู้ว่าสา

ีสีเลือดขึ้นมาบ้างแล้ว

อย่างไร ความรู้สึกที่เคยมีกับอาโปรดมันไม่ใช่แบบนี้ ความรู้สึกนี้ กับเมธาเองก็เกิดขึ้นน้อยครั้งมาก เธอต้องขยับตัวไปมาถอยห่างจากเขาเล็กน้อย ทำไมจู่ ๆ ก็รู้สึกว่าอาโปร

ขึ้นมากแล้ว” ไพลินก้มหน้

างนี

สิ่งนี้ก็ทำให้เธอเองรู้สึกแปลกใจเช่นเดียวกัน ความร้อนจากปลายนิ้วและฝ่ามือสร้างความรู้สึกผ่อนคลายให้กับ

ร่ ด้านหลังมีถังเก็บความเย็น เขาเปิดถังแล้วหยิบขว

ื่มไปอีกหนึ่งแล้วทำ

มาโปรดยิ้มกว้าง “อาปรับปรุงพั

ยอดที่ส

้วยกน้ำส้มในมือดื่มอึก ๆ เพราะรสชาติหวานโดยธรรมชาติกับความเย

ากกระเป๋าเสื้อเช็ดมุมปากให้ ปกติเขาเป็นคนเหงื่อเยอะเลยพกผ

ด้สดชื่น ขากลับจะให้คนเ

งเธอกับเมธาให้คุณตาและคุณยายทราบ ในชีวิตของไพลินผูกพันกับทั้งสองมากกว่าพ

ให้เพลินกลับบ้านคนเดียวหรอก”

ธอยังไม่เลวร้ายนักหรอก อย่างน้อยก็ยังมีอาโปร

อดื่มน้ำส้มเย

มือตัดแต่งกิ่งและคนงานกลับเข้ามา ไพลินส่ายหน้าไปมาแล้วยืดแผ่นหลังตั้งตรง หวังใช้ร่างกายใ

ดูจัง” คนพูดยิ้มทะเล้น “ออกมาเดินเล่นข

ง เขาพูดเหมือนรู้จักเธอ แต่เธอแน่ใจว่า

ม พอดีลาพักร้อนเลยมาขอกินฟรีอยู่ฟรีที่ไร่ข

อช่วยดูแลคนสวยอยู่เลย” อนันต์หัวเราะร่า “ผมชื่ออ

าอา” มาโปรดกระแทกน้ำเสียงไม่พอใจ ข