นไร่ล้วนเป็นแรงงานข้ามชาติทำให้เธอมักถูกดุที่แอบมุดรั้วมาที่ไร่แห่งนี้ เพราะทุกคนเป็นห่วงเธอ แต่เธอในต

ม่สบายเอา” น้ำเสียงของชายหนุ่มบ่งบอกถึง

่ายหน้าอย่างงง ๆ “

นชินกับคำว่า ‘เพลิน’ มากกว่า แต่ก็ใช่

ไม่ใช่เด็กน้อยตัวเล็ก ๆ แสนซุก

่า” น้ำเสียงของเขาดูสงบลงอ

ิดขึ้นยังไม่ได้เล่าให้ใครฟัง มั

ดบท ไม่อยากคาดคั้นกดด

้แต่เข้าบ้านกันก่อนเถอะ ตัวเ

อพยายามที่จะเดินให้ตรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ทว่าแขนขาของเธอช่างไม่เป็นใจเ

ระหนก รีบช้อนร่างเบาหวิวไว้ได้

รับใจ เข้ามาเห็นก็อ้าปากกว้างด้วยความตกใจแต่ยังไ

ออนันต

พ่อเ

ดื่มด่ำกับความสงบรอบข้าง ใบหูแนบแผ่นอกได้ยิ

ไปและต้องการพักผ่อนหลังจากที่ต้

มาอีกครั้ง ทุกอย่