้นเดินไปยังลานจอดรถ มองหารถเก๋งหรูสีขาวคันโปรดที่จอด

วเข้าเกียร์ถอยหลังออกจากช่องจอดรถ ก่อนขับเลี้ยวออกไปถนน

ขมากที่ได้ระบายให้เพื่อนได้รับรู้ความรู้สึกในใจ แม้ว่าจะไม่ใช

ฉะนั้นพวกเราต่า

จับแขนผู้เป็นสา

บอกตาหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น เ

ะมือออก แต่อีกฝ่ายก็ยังเกาะแน่น

ตอนนั้นร้องว่า ‘ลูก’ ยังไม่ทันได้บอกเขาเลยว่าเธอกำลังท้อ

าทำสำออย แล้วรีบเซ็นใบหย่า เก

ม่สิ เป็นเงินของพ่อตาที่ซื้อให้พ

นไปหยิบเอกสารบนโต๊ะ ‘ดูให้เ

าวหยิบมันขึ้นมาอ่าน ก็พบว่าชื่อด้านหลัง

งพ่อเธออยู่เลย แล้วกลายเป็นชื่อเขาตอนไห

ะไรกับพ

ลไม่ห่างตา บางครั้งก็ยังไม่ให้เธอเข้าไปดูแล จนตอนหลังพ่อเริ่มกลายเป็นอัลไซเมอร์จดจำเธอไม่ได้เขาก็เลยไม่ใ

ไม่สามารถทำอะไรได้เลย เพราะอำนาจการ

ธอ รมินตาไม่ยอมเขาก็ดึงแขนไป แล้วพูดคำ

่แล้วยังไม่รู้ตัวอีก’ จากนั้นก็จับเธอกดลายน

และแววตานั้นบอกว่าเขาไม่ต้องการเธออีกแล้ว สองมือพยายามลุกข

กเรารักกันไม่ใช่เหรอ วินยังบอกว่าต่อไปนี้จะ

นเธอก็ได้ยินเสียงดังโครมด้านหลัง เมื่อหันหลังมอง ก็พบว่าเขาโยนกระเป๋าเดิน

า แล้วไปยังโรงพยาบาล โชคดีที่ลูกของเธอยังปลอดภัย หลังจ

ความคิดที่เจ็บปวด เหลือบมองมือถือท

วตาจะเข้าไปนะคะ อยากให้ พี่แทนส่ง

่ะ น้องตาเข้ามาได้เลย

“รถไม่ค่อยติดเท่าไร คิดว่าอีกครึ่

่ะขับรถดีๆ ยิ่งก

รื่องที่น่าหัวเราะสิ้นดี สารวัตรแทนคุณเป็

วันข้างหน้า ก็พบกับพี่แทนคุณเข้าพอดี เขาเป็นตำรวจยศพันตำรวจตรี จึงช่วยรับเรื่องนี้ และรับผิดชอบคดีด้วย

ะลงทางด่วนจอดติดอยู่ทางฝั่งขาออก เธอก็พยายามเหยียบเบรก แต่กล

ม่อยู่เหมือนเบรกไม่ทำ

ีกฝ่าย “อย่าดึงเบรกมือ กดสัญญาณฉุกเฉินแล้วบีบแตร จากน

ด เพราะตอนนี้เธอกำลัง สติแตก สารวัตรแ

ี๊ด

ถข้างหน้าอีกคัน ก่อนเหวี

ปทันที ตอนนั้นก็โทรหากู้ภัยเพื่อหวังให้อ

ตกจนเลือดออกเพราะกระแทกกับพวงมาลัย ร่างเธอถูกอัดติดกับเสาใต้ทางด่วน มีกลิ่นคาวเลือดลอยแตะจมูก “ลูก ลูก” หญิ

ต้องอยู่กับแม่อย่าทิ้งแม่ไป” เสียงเธอร้องไห้ปา

่กู้ภัยกำลังจะเข้าไป ช่วยนั้นก็มีเสียงระเ

วจดังมาแต่ไกล รถตำรวจจอดที่ระยะห่างพอสมควร แต่เพราะรถที่ติดจำนวนมากเลยเข้าไปไม่ถึ

! ผมเป

ุกไหม้ คนอยากห้ามก็ห้ามไม่ทัน ภาพที่ทุกคนเห็นคื

ิงที่ ลุกไหม้ จากนั้นก็เห็นภาพของตำรวจนายนั้นอุ้มหญิงสา

ฉุกเฉินมาถึงที่เกิดเหตุ ในรถฉุกเฉิ

่องวัดหัวใจอีกฝ่าย หันมองหญิงสาวที่ถูก ไฟคลอกทั้งหน้าจนมีเนื้อหนังหลุดออกมา หากแต่เสีย

้” ชายหนุ่มสบตาด้วยความกระวนกระวาย ยิ่งได้เห็นดวงตาอีกฝ่ายใกล้จะปิดเขาก็รีบพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “อดทนไว

ากเพียงใด แต่เขากลับไม่รู้สึกถึงมัน เพราะหัวใจเขาห่วงใยรมินตามากกว่าห่วงต

ด้โปรด เข้มแข็งเ

ดดดด