ดือน

ตาง่วนอยู่กับการเตรียมอาหารมื้อค่ำในห้องครัวเหล

พักตากอากาศริมทะเลของเอเดย์ สถานที่แห่งนี้ใช้เวลาเดินทางจากกรุงเทพ

เลยต้องแวะจอ

ดีขึ้

ต่ให้เข้าไปพั

ออะไรก็บ

ว่าแต่ไอ้

เอกเอ็มวีอย

่างสูงยืนสูบบุหรี่อยู่ท่ามกลางบรรยากาศยามเ

า” อนาคินกลั้วหัวเราะเบาๆ ก่อนจะพ

่วยอะ

ู่เฉยๆ

อย” ว่าพลางเดินไปนั

ึกว่าอาการมันเหมือนจะดีขึ้นนะ” คนที

ราะต้องเก็บแรงไว้

ันเรื่องขนมผูก

ยงกันเรื

กว่าต้องพรีออเดอร์ขนมนั

.

วับไปกับตาเพราะลิล

ี๋ยวก่อน มันทะเลาะกับลิลเพราะเรื่องขนม

์ใช่มั้ยล่ะ แต่มึงเชื่อกูเถอะ ว่าจ

การกระทบกระเทื

ละจะแตกตายซะก่อน" อนาคินพ่นลม

ำวันเด

ล้วใช่มั

บายรอยยิ้มกว้างขณะตอบคำถามของเอเดย์ ก่อนจะเบนสายตาไปยังควา

ายตักข้าวผัดใส่จาน ตามด้วยปลาหมึก

ดอร่อย ดูเหมือนว่าเธอจะรับประทานอาหารได้มากกว่าปกติ

ปากมั้ย” คนรับหน้าที่พ่อค

ยมากเ

นหรอก” อนาคินแกล้งว

้ยวกำลังดีเลย ลิลชอบ” ไม่แค่พูดเพราะเธอตั

" หนุ่มแว่นตะโกนถามพร้อมโบกไม้โบกมือไปย

มึกย่างส่งกลิ่นหอมกรุ่นถู

แรงจัง” ลลิลถามพลางทำจมูกฟุดฟ

เองกับมือ" เอเดย์ยกจาน

ว่าป

ีปากหยักลึกขยับพึมพำ แต่ถึงอ

ยหวานเงยขึ้นมองชายหนุ่มที่ยื

วรบกวนเสิร์ฟ

นไปคีบกุ้งใส่จานก่อนจะเดิน

” พี่ชายที่แสนดี

้องทักขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นเนื้อก

ญิง” น้ำเสียงของธีระแฝงความ

่ธีร์จะมาประชดทำไม" ว

นไปแล้วนะ น้องมึงอะ" ใบหน้าหล่อเหลาจับจ้องอยู่ที่

ัง" คนเป็นพี่ชายบอกกับเ

งอยู่เฉย

ันจะทำไม พี่ธีร์ก

อยากยุ่

ลไม่อยากเห็นหน้าพี่ธีร์

อาพี่ชายที่นั่งมองอยู่เงียบๆ

ือดด้วยความน้อยใจ เธอน้อยใจปฏิกิริยาของชายหนุ

เรื่องไม่เป็น

."

้งส

าตัวเองเป็นศูนย์กลาง นิสัยแบบน

ห้เธอลุกพรวดขึ้นยืนแล้วปรายตามองเขาแว