พึงพอใจและโล่งใจให้กับท่านไป๋และภรรยาเป็นอย่างมาก ทั้งสองท่านเห็นว่าทุกอย่างเป็นไปตามที่คาดหวัง จึ

้ด้วยดี เราทั้งสองคนชื่นใจยิ่งนัก” ไป๋เจิ้งผู

ล้ว ลูกรัก พ่อและแม่ภูมิใจในตัวลูกมาก การปฏิบัติ

ความวิตกกังวลในใจเกี่ยวกับอนาคต แต่ก็รู้สึก

็นไปด้วยดี ข้ากับแม่ของเจ้าจึงเห็นสมควรว่า ในวันพรุ่งนี้ หากเจ้าอยา

ด้ยินเช่นนั้น นางรู้สึกเหมือนเด็กน้อยที่เพิ่งได้รับขอ

้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความยินดี นางลุกขึ้นยืนแล

ี่คึกคัก การได้ชมสินค้าหลากหลายสีสัน และอาจจะได้พบกับสิ่งใหม่ ๆ ที่ทำให้จิตใจของนางสดชื่นขึ้น นางเตรียมชุดที่ส

อง แม้ว่าในใจลึก ๆ นางยังมีความกังวลเรื่องการแต่งงานที่อาจกำลังจะมาถึง แต่นางก็หวังว่าในวันพรุ่งนี้ นา

้อมกับความตื่นเต้น นางสวมชุดผ้าแพรเนื้อละเอียดสีอ่อนที่นางเตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อคืน เส้นผมยาวสล

งครักษ์ที่ติดตาม นางรู้สึกว่าหัวใจของนางเบาสบายและเป็นอิสระ ราวกับว

านาชนิดวางขายเรียงราย สีสันสดใสของดอกไม้ ผลไม้ และผ้าไหมที่พ่อค้าแม่ค้ากำลังเสนอขาย ทำให้ทุกอย่างดูราว

างหยุดชมการแสดงของนักแสดงเร่ที่แสดงกายกรรมและมายากล นางหัวเราะออกมาด้ว

ึ่ง เพื่อคลายร้อนและชื่นชมทัศนียภาพของแม่น้ำใสที่ไหลเอื่อย ๆ นางเดินไปนั่งลงที่ศาลาไม้ที่

้ยินเสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามาใกล้ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น นางจึงหันม

างสูงใหญ่ของเขาก้าวมาพร้อมกับออร่าที่ทรงพลัง ใบหน้าที่คุ้นตานั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก แ

จะเกิดขึ้นอีกครั้ง ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงบและงดงา

าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจและความสนใจ แม้ว่าจะเป็นเพียงการพบกันอีกครั้ง

งโลกได้หยุดหมุน เหล่าสาวใช้และองครักษ์ต่างเฝ้าดูอย่า

ิงเอ่ยเรียกนางด้วยน้ำเสียงที่แ

ยยิ้มที่อ่อนหวานและสุภาพ “แม่ทัพหลี่...

สวี่ยหนี่กลับเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ นางรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในใจ

่อนคลายและเต็มไปด้วยความงดงามยิ่งนัก แม่ทัพหลี่ชิงเฉิงเดินเข้ามาใกล้ศาลาอย่างเชื่องช้า ด้วยกริ

สนทนากับท่านในศาลาแห่งนี้” แม่ทัพหลี่เอ่ยถา

อมศีรษะอย่างนอบน้อม ราวกับให้สัญญาณว่านี่เป็นโอกาสที่ดี นางจึงยิ้

านกิ่งไม้สร้างเงามืดสลับกับแสงสว่างบนใบหน้าของเขา ทำให้ดวงตาสีนิลของเขาดูเข้มขรึมและลึกลับ นางสบตา

งบใจ” หลี่ชิงเฉิงเริ่มเปิดบทสนทนาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล สายตาของเขาจ้

พร้อมรอยยิ้มบาง ๆ นางมองออกไปที่

จะมีเรื่องมากมายให้ครุ่นคิด แต่เมื่อได้

ความรู้สึกที่อยู่ในใจของนาง “ข้าเข้าใจท่านดี บางครั้งความรับผิดชอบที่หนักหน่วงก็ทำ

นของแม่ทัพหนุ่ม “ท่านช่างเป็นบุรุษที่มีความรู้สึกละเอียดอ่อน ข้า

กอย่างอบอุ่น “ข้ามักคิดว่าความสงบภายในจิตใจเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในการรักษาความเ

ลของแม่ทัพหนุ่ม นางสัมผัสได้ว่าเขาเป็นคนที่มีความเป็นผู้นำและความคิดที

งสนามรบที่เต็มไปด้วยอันตรายและความรุนแรง?” เสวี่ยหนี่ถามขึ

แต่ข้ารู้ว่าหากข้าหวาดหวั่น ผู้คนที่อยู่ภายใต้การนำของข้าก็จะสูญเสียความมั่นใจในตัวข้า ดังนั้นข

ามกล้าหาญและความมุ่งมั่นของเขาเป็นสิ่งที่น่าชื่นชม นางไม่เค

ยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความจริงใจ “ข้ารู้

ล่าวด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น “ท่านเป็นหญิงที่มีความคิดอ่

ระทับใจที่เกิดขึ้นในหัวใจของทั้งสองค่อยๆ เติบโตขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ท่ามกลางสายลมอ่อนที่พัดผ่านศาลาริมน้ำ บ