้าของกุมภัณฑ์มันยังคงชัดเจนอยู่ในความทรงจำของเขา ต่อให้เขาจะปากแข็งสักแค่ไหน ไ

น้าเขาซะอย่างนั้น ถ้าเป็นตอนที่เขาอยู่ยมโลก ป่านนี้เขาคงได้ปลดปล่อยอา

ให้ฉันต้องคอยนาน” เขาที่ตอนนี้กำลังนั่งทานอา

เกิดมาบนกองเงินกองทองเหมือนใครบางคน” หญิงสาวที่อยู่ในชุดนักศึกษา

หน ฉันจะได้ไปรับ” เขาถามพลางตักอาหารคำสุดท้ายเข้าปาก

ทำงาน ก็เลิกงานสี่ทุ่มค่ะ” โมราห์กรอกสาย

ช้า” สิ้นเสียงกุมภัณฑ์ เจ้าตัวหันมองนาฬิกาที่ข้อมือ สายตาเบิกกว้าง

บแก้วน้ำบนโต๊ะขึ้นมาดื่ม “หนูฝากล้างถ้วยจานด้วยนะคะ ไปล่ะ” เมื่อเธอดื่มน้ำเสร็จก็ห

งขอไปทีก่อนจะจัดแจง

ุมภัณฑ์ติดต่อสื่อสารไปหาท่านยมทูต ในขณะที่เขายังเอกเขนกอยู่บนโซฟาในห

วามเป็นชายใช่หรือไม่” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ผ

า ผู้ชายแบบข้าขาดสาวงา

ใจในกามารมณ์ของตนเองบ้

อดใจไหวกัน ข้าต้องการหาที่ระบาย ท่านเข้าใจข้าหรือไม่” หน้านิ่วคิ้

ไปให้ เจ้าเองจะได้ปลดปล่อยความเป็นชายเสียที ข้าล่ะนึกสงสารเจ้าเสียเหลือเกิน พอไม่มี

กงาน” กุมภัณฑ์เร่งเร้าให้ท่านยมทูตส่งที่อยู่ของหญิงสาว

บริการของสาวงามหรือ” ท่านยมทูตเลิก

ล้วไอ้เงินที่ว่า หน้าตาเป็นเยี่ยงไรกัน” กุ

ไม่มีเงินเรียกใช้บริการ เจ้าก็ไม่สามารถปลดปล่อยความเป็นชายของเจ้าได้

ฑ์แยกเขี้ยวใส่ท่านยมทูตที่ตอนนี้ใบหน้าของเขาแอบอมยิ้มจนเห็นได้ชัด

านสั่งมา ไม่ว่าข้าหรือเจ้าก็ขัดคำสั่งนี้

สิ้นเสียงกุมภัณฑ์ เขาก็ตัดสัญญาณการติดต่อไปในทันที

งเขามันพลุกพล่านอีกครั้ง จนเขาแทบจะอกแตกตายซะเดี๋ยวนั้น เขาเดินวุ่นไปรอบ ๆ ห

ขาจะต้องจัดการด้วยวิธีไหนโดยที่ไม่ต้องเสียเงินสักแดงเดียว เขาคิดอยู่หลายตลบในระหว่างท

งภายใต้ร่างหนา ที่กำลังปลุกปล้ำผู

เลียไปรอบ ๆ ลำคอหญิงสาวผู้นั้น ในขณะที่ร่างกายของคนทั้งคู่ไม่มีอา

้มันตื่นจากการหลับใหลจนเต็มล

สอดแทรกไปที่เนื้ออันบอบบางที่เด้งเข้าหาแก่นกายของเขา ก่อ

รึ