องบุรุษเทพ สายตาแสนเอ็นดูราวกับว่านางเป็นหญิงสาวที่น่ารักใคร่ นางหรือจะลืมเลือน กระ

ียจชิงชัง แม้นท่านอาจารย์ประกาศกร้าวต่อทั่วเทวโลกว่าไป๋เหม่ยหลานมิใช่ศิษย์สำนักเซียวเหยา มิใช่ศิษย์ของหลิวยินเฟิงอีกต่อไป

รอนานแล้วนะ เจ้าสางผม

ืนมองกระจกด้วยแววตาเหม่อลอย

ย มีอำนาจและเงินทอง ข้าจะซื้อของทั้งตลาด ย่

ู่บนเรียวแขน สวมชุดเปิดอกนวลเนียนตามยุคสมัย เกล้าผมด้วยปิ่นสีทอง ดูอย่างไรก็เป็นเศรษฐินี

ได้ไปเกิดเป็นนางบำเรอในสนาม

ข้ารอบที่ล้านไ

ข้าจะได้อ

จ้าอยากไ

ย ไม่มาก แล

ห้เจ้าเท่าที่เจ้าต้องการ เจ้า

นี้ไปฝากสหาย เพื่อมิตร

เสื้อผ้าของนางเป็นรอยเล็กน้อย นางมิได้เอ่ยว่าอี้เจ๋อ ขณะสองเท้าก้าวเดินผ่านระเบียงก

ให้ท่านอาจารย์

อย่างเจ้าว่า ข้าไม่กล้าไปเที่ยวเล่นในนรกภูมิต

งเถอ

ผิดที่ต้องโกหก เจ้าคิดถึงท่

ุรุษเทพให้เป็นที่สงสัย ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนจ้องมองใบหน้างามเศร้าหมอ

----------

ัตว์ เช่นตัวที่มาเกาะแกะบ่อยที่สุดเป็นนกนางนวลที่มีขนสีขาว

กลั่นแกล้ง ด้วยนิสัยของเด็ก อี้เจ๋อปล่อยให้ทุกคนเข้าใจว่าตนเป็นนกนางแอ่นที่น่ารัก ได้รับการฝึก

มภพภูมินั้นกินเวลามาก เขารวบรวมของกระจุกกระจิกเท่

เขาไปแล้วห

หม่ยหลานส่งของให้บ่าวรับใช้นำไปเก็บในห้องพัก ปิ

เขาว่าเดินทางไก

เผื่อจะได้รับคำอวยพร มีเหล

ะทั่งนางอายุสิบขวบได้ เหล่าขุนนางและผู้สูงศักดิ์เริ่มหันมาบูชาเทพ ตัวเขาได้พบเทพปักษาอี้เจ๋

ลกมนุษย์ ฉางผิงโหวตั้งใจฟัง ก่อนจะนึกเรื่องสำคัญขึ้นได้ บ่าวรับใ

จ้าเรื่องชายหนุ่

้หน้าที่ตนในฐานะบุตรผู้มีคุณธรรม เป็นหญิงก็ต้องมีสามีแต่งงานเมื่ออายุสิบห้าปีแล้วด้วยซ้ำ ถึงกระนั้นก็ตาม

ท่าน ย่อมเลือกชายที่ดีที่สุดให้ลูกสาว แต่ข้าขอเสียมารยาทถามหน่อยเถิด เห

ห้เร็วที่สุด ท่านโหราในราชสำนักทำนายว่าเป็นปีมังกร

่งกับใคร ถึงนางไม่รู้จักใคร ก็อาศัยลอบฟังเอา นางรู้ตนว่าอายุครบสิบแปดปี ล่วงเลยเวลาแต่งงานมามาก นางควรแต่งงานตั้งแต่