งอดใจไม่อยู่ “น้องเล็ก จะบอกพวกเราได้หรือยังว่าที่อารมณ์ดีอยู่ต

“ไม่เจ้าค่ะ ทุกค

ือหลางเอ่ยบ้าง เจ้าตัว

ไม้ชนิดให

ช่เจ้

้ว” เว่ยซือเหลียงโอดครวญเล็กน้อย พูดไปหลายครั้งแ

ยงหัวเราะเล็ก ๆ ออกมา ก่อนยื่นมื

ิวขมวดคิ้วถามหลานสาว รู้สึกเหนื่อยใจเล็กน

กใจเลยใส่ถุงมือไว้ตลอด ไม่คิดว่าจะลืมเสียได้ เด็กหญิงยิ้ม

พวกท่านเห็นอ

หลังมือขาวผ่องข้างซ้ายที่เว่ยซือหงยื่

เราดูแค่รูปปลาหลีสีแดงสองต

ด็กหญิงพยักหน้

ี่เจ้าวาดเองหรือ รู้หรือไม่ว่า

่ถูกต้องนัก มันสกปรกนะลูก ถึงมันจะส

่นะน้องเล็ก” เว่ยซือห

สัญลักษณ์บุตรแห่งโชคชะตา เว

ๆ เหตุใดจึง

่บนหน้าตัก มองสบตาทุกคนด้วยค

ด้หรือไม่” เว่ยซือซานที่ไม่ได้ออกความค

ดาย นางตั้งความหวังไว้ที่ท่านพ่อ หากบิดาของน

กคุ้นมากเหมือนเคยเห็นที่ไหน แม

รับ ท่านว่ามัน

ยซือหลิว จากอากัปกิริยาของบิดา นางมั่นใจว่าท่า

ำจะกล่าวจริง ๆ ชายชรามองสบตาบุตรชายแล้วพยักหน้าว่าใช่พร้อมทั้งคิดถึงบ

แดนลับจะถูกเปิดออก’ เว่ยซือซาน

นใจว่าจะเป็นวันไ

สมาคมอักขระกับหอเทพโอสถก็รู้ก่อนคนอื่นทุก

ป็นเพราะสัญลักษณ์บุตรแห่งโชคชะตาปรากฏ’ โอหยางเจี๋ยตอบ สอ

ท่านั้น แต่ไม่สามารถระบุวันที่แน่นอนได้ แต่เพราะสัญลักษณ์บุตรแห่งโชคชะตาปรากฏขึ้นมา พวกเร

ที ว่าประตูดินแดนลับจะเปิดออกวันใดใช่หรือไม่ขอรับ’ เว่ยซือซานถาม

ญลักษณ์นั้นปรากฏขึ้นให้นับไปอีกเจ็ดวัน ประตูทางเข้าดินแดนลับจะเปิ

นไรหรือขอรับ’ เว่ยซือซานถามด้วยความไม่แน่ใจ เ

างกรีดเลือดสาบานเป็นพี่น้อง ทำพันธสัญญาเท่าเทียมกันแ

ล่าวหรือมีตัวอย่างให้ข้าดูหรือไม่’ เว่ยซือซานเอ่ยขอด้วยความเกรงใจ สองพี่น้องโอหย

นใบหน้าเคร่งขรึม จนคนอื่น ๆ ต่างกังวลไปต

ขึ้นหรือเจ้าคะ” ห

ังมือหงเอ๋อร์ไม่ใช่เรื่อง

จะไม่กล่าวคำใดออกมา แต่สายตากั

หายใจก่อนเปิดปากเล่าให้ทุกคนในครอบครัวฟ

วามคิด บุตรสาวหลานสาวของพวกเขาเพิ่งสิบขวบเองนะ จะปล่อยให้ไปเผชิญภัยอันตรายได้อย่างไร แต่พวกเขาทำอันใดไม

ซือหงรับรู้ความรู้สึกถึงทุกคนจึงรีบบอกให้สบายใจแต่

าะเป็นนาง พวกเขาถึงได้กั