้ายังไม่ทันจะได้เปิดจดหมายของสหายอ่าน ท่านย่าดันเดินมาเห็นกิริยาไม

นู” หลิงอิงเดินไปหยิบจดหมายของ

กอ่าน เนื้อความบนกระดาษไม่มีอันใดมาก นอกจากการพร่ำบ่นของสหายท

จ็บนิ้วปวดแขนไปหมด ข้าไม่ชอบเลย ขอออกไปข้างนอกก็ไม่ได้ กล่าวว่าสตรีในห้องหอไม่ควรเยี่ยมหน้าออกไปนอกจวนบ่อยนัก โธ่เอ๊ย ไม่เห็นจะเป็นไรเลย ข้าไม่ได้ทำอันใ

หมือนปลาขาดน้ำเลย ข้ากำลังจะตาย สหายรักได้โปรดช่วยข้าด้วย เขียนจดหมายส่งเทียบ

นหว

พลันยกยิ้ม ดูเหมือนจะไม่ใช่นางคนเดียวที่ถูกท

มทั้งหยิบกระดาษแผ่นใหม่และหมึกขึ้นมาฝน ฝนจนได้ที่พู่กันขนาดเหมาะ

ยเสร็จรอจนหมึกแห้งดีก็พั

อิงนำไปส่งให้หลิ

ุณหนู ข้าจะไ

ตลาดไว้ให้ข้าหน่อยนะเจ้าคะ อีกสองว

ุณหนูมีชุดที่ต้องกา

ขียวอ่อนแ

ล้วเจ้

ม้ดอกไม้ประดับปลูกเต็มไปหมด มองไปทางไหนก็จรรโลงตา เหลียวมองสระน้ำจำลองขนาดเล

อหงชอบไปนั่งพักผ่อนที่หลังเรือนตัวเองเพราะผักปราณเขียวชอุ่มเรียกความสดชื่น ก็กลายมาเป็นว่าชอบศาลากลางสวนยิ่งกว่

งศาลานี้ คนอื่น ๆ ในจวนต่างได้รับอิทธ

งเจ้านาย นางมาพร้อมจานฝรั่งผลไม้ปราณชนิดล่าสุดที่ไร่ตระกู

ิงจู กินด้วย

าแพงหาได้ยาก บรรดาเจ้านายยังยินดีแบ่งปันให้คนในจวน บ่าวทาสตลอดบนลงล่างพลอยได้รับอา

่ของบ่าวมีอยู่แล้ว เชิญ

่ถูกปอกและหั่นชิ้นพอดีคำเข้าปาก ไม

ะ อีกไม่นานคงเลื่อนขั้นข้ามระดับเดิมได้แล้ว ยินดีกับพวกพี่ทั้

ฝึกปราณ และมีระดับพลังสูงถึงเพียงนี้” หลิงอิงเป็นคนเอ่ย นางซาบซึ้งในพระคุณของตระกูลเว่ยทุกคนยิ่งนัก ไม่เพียงไม่กดขี่บ่าวทาสในจวนแล้วยังให้การสนับสนุ

่าวขอบคุณคุณหนูมากนะเจ้าคะ ที่

ลาพูดกับข้าไม่ให้แทนตนเองว่าบ่าว ข้านับถือพวกพี่สองคนเหมือนดั่งพี่น้อง แล้วอีกอย่างพว

ุณหนู ข้าทั้งสอ

ี่มีต่อพวกท่านก็ไม่เปลี่ยน อยากจะเร

ณหน

ันจะขัดใจอยู่บ้างแต่ข้

้มบาง ๆ ทว่าก่อนที่บทสนทนาจะดำเนินต่อ น้ำเสีย

วใช้ทั้งสองอ

องเสียงดังทั้งยังผุดลุกยืนวิ่งออกไปจั

้งสองอย่างช้า ๆ เมื่อไม่เห็นร่องรอยบาดเจ็บค่อยโล่งใจ ไม่ลืมสำร

ึกษาที่สำนักศึกษาพยัคฆ์ทมิฬเหมือนพี่ชายไปแล้วสามปี ปัจจุบันมีอายุ 17 ปี ก็

งเดี๋ยวนี

แสบเช่นเจ้า ว่าอย่างไรแกล

่” เว่ยซือเหลียงดึงหน้ายียวนน้องสาว เว่ยซือห

รองสิเจ้าคะ พ