นท

้า

เพื่อนที่บ้านด้วยตัวเอง เพราะพ

ได้เจอกันเกินสิบปีเลยนะ เห็นหน

นทร์จิรา เพื่อที่ทั้งคู่จะได้มีเว

ม่ต้องทำอะไร นั่งสวย ๆ เป็นคู่บารมีพ่อเลี้ยง

่เธอทำงานเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัย มีแต่ความเครียดและไหนจะการใช้

บขนาดเท่ากับกระดาษเอ4

ไก่งามเพราะขน

ปิดกระเป๋าดู ลุลาก็ทยอยยกก

ดีค่ะค

หญ่อย่างอ่อนน้อม จนแม่เลี้ยงแห่งเมือง

ย ดีเลยจะได้ไปช่วยพี่เหมันต์เขาที่ไร่ชา แต่ไปอยู่ที่นั่นลำบาก

อนมารดากำลังพูด จนเธอต้องเดิ

้วยค่ะ และยังมีอีกหลายอย่างท

ว่าต้องซื้ออุปกรณ์อะไรบ้างที่เป็นของใหญ่ ส่วน

บรองไร่ชาเหมันต์

เคยบอกเล่าเกี่ยวกับ ลูกชายคนเล็กให้

ยังไม่แต่งงาน พอเรียนจบเกี่ยวกับเกษตรมาจากเมืองนอก ก็มุ่งมั่นไปเชียงรายทำไร่ชา จนไม่มีเวลาสนใจเรื่องอื่นเลย ถ้าหนูลุลาไปอย

นว่าลูกสาวของเธอต้องไปอยู่กั

รอทิพย์อยู่

่าให้ลุลาไปอยู่ตรงที่คนงานอยู

าเริ่มทำท่าไม่สบายใจ

ไปทำงานที่ไร่ก็ในฐานะลูกจ้าง เจ้านายเขาไม่มองลูกหรอกค่ะ คุณแม

กือบบ่าย จนพ่อเลี้ยงขับรถกลับมาพร้อม

ะไรก็คอยเตือนคอยสอนได้ แต่ถ้าดื้อจนทนไม่ไหว ก็ส่งข่าว

ม่หายงอน แต่พอรู้สึกว่าต้องไปอยู่โดยไม

ดนู่นคิดนี่ เชื่อใจลูกได้ ทำตัวให้แข็งแรงเก

พ่อเลี้ยงและทิพย์นารีไม่คุ้นตา เพราะทั้งคู่เล

ม่ต้องแวะพัก ง่วงก็หลับในรถกันเอา ระหว่างการเดินทาง ทิพย์นารีชวนลุลาคุยตลอดเ

าแบบเต็มดวงทั้งหมดก็เดิ

นสวยมากกว่าที่เธอคิดไว้ มองไปจนสุดล

างใหญ่มา

ู่นี้ต้องขับมอเตอร์ไซค์เป็นนะ เพราะถ้าขืนเ

และที่นี่มีแต่ทางลาดกับทาง

็นคนสุดท้ายเพราะนั่งอยู่ด้านในสุดของรถตู้ ทันทีที่