ต้นไม้ร่มรื่นนั่นมีคู่รักกำลังมอบของขวัญและดอกก

วันแห่งความรัก แต่ทว่าเขากลับทำทุกอย่างพังลงด้วยความอวด

้หญิงที่เพิ่งตะโกนบอกเลิกใส่หน้าเขาไปเมื่อครู่ล่ะมั้ง แต่เธอคงลืมเขาไปแล้ว หรือไม่ก็ค

รอยู่ หรือว่าคิดถึงสาวคนไหน หืม..

ารมีงานทำหรือไงถึงมา

แต่วันนี้ฉัน

ล่ะ” ถามไปแกนๆ

นัฐ หรือนัฐพล แกล้งยั่วให้อีกฝ่ายใคร่รู้ “

ไปเหอะ ฉันจะได้ทำ

หน่อยเหรอว่าใคร”

ม่อ

อยดูนะฉันจะฟ้องยัยน้ำใ

ัยน

้เหรอ คนที่แกเอาคุกกี้วาเลนไ

มนาฏศิลป์ของโรงเรียนมัธยมที่

๋อ.

เขยฉันแต่ดันลืมน้องสาวฉันเนี่ยน

หายใจตัวเอง ดว

ฉันแกยัยน้ำแล้วก็น้องดรีมอยู่ด้วยกัน ผ่านไป

พล

กกระจายด้วยฝีมือเพื่อนรัก แวบหนึ่งเขาเหมือนจะเห็นรอยบ

นอะไร

งรีบกลับบ้านแล้ว อ้อ แก้วนั่นฉันฝากนาย

จิม อะไรของมันวะ พิลึ

ึงใครบางคนที่เขาควรลืมไปนานแล้วพร้อมกับความสัมพันธ์ที

ักที หรือไม่ก็คงเป็นเ

ง้.

ำลังผลิตเสียงแสบแก้วหูนั่นอย่างสนใจ ความเป็นลูกคนเดียวทำให้ไม่เคยเห็นหรือคลุกคลีกับเ

น้องใกล้ๆ

้าของเสียงอบอุ่นที่เอ่ยพลางกวักมือเรียกตนเ

ยหันไปมองหน้ามารดาที่เดินตามเขาเข้ามาแถมยั

ีม น้องสาวคนใหม่ข

างไกลจากคำว่าน่ารักไปไกลมาก เขาไม่ชอบเสียงดัง แต่เด็กน้อยนี่กลับแหกปากเสียจนน่ากลัวว่าเส้นเส

องไห้ พลางจ้องมองมาที่พี่ชายคนใหม่ตาแป๋ว ปา

องเราก็หยุดร้องเลย แถมส่งยิ้มหวานให้เสี

ชอบพี่จิมของเร

อยถึงกับส่ายหน้าในความมโนเป็นตุเป็น

ยด้วย ถ้าชอบพี่เขา งั้นพอโตขึ้นป้าจ

สๆ มีอันหดชะงัก เงยหน้ามองมา

ครับ” ดวงตาที่ฉายรอยเฉลีย

ก็อยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิตน่ะสิลูก เหมือนพ่

ไปมองคนตาแป๋ว ที่ส่งยิ้

ยชี้ไปที่เปล “น้อ