ง หยุด” สิโรจน์เข้าไปห้

้ว่าใครกันแน่ที่จะต้องออกไปจากที่นี่”

กจากเส้นผมของหทัยชนก ก่อนจะจับร่างของสุภั

หน้าของคนถูกตบหันไปตามแรงตบ หน้าซีกนั้นของสุภัทราชาดิก ความเจ็บปวด

งเธอกุมแก้มที่ถูกตบ ดวงตาเอ่อคลอ

เธอเอ่ยทั้งน้

ยงเข้ม ดวงตาฉาบไปด้วยแรงโทสะ “ออกไปจากที่นี่ ก่อ

สิโรจน์ด้วยแล้ว มันยิ่งตอกย้ำให้เธอรู้ว่า ไม่มีทางสู้ภรรยาน้อยได้เลย ใบหน้าของหทัยชนกที่เธอเห็นคือ ยิ้มเย

าเรียกสามีเสียง

กไป” สิโรจน์ตวาดไล

วาดหวังลมๆ แล้งๆ มาตลอด ก่อนจะกวาดตามองอีกหลายชีวิตที่มองมายังตน ทุกสายตาช่างประหัตประหารความรู้สึกของสุภัทราอย่างเหลือเกิน โดยเฉพา

วิ่งไปทางประตู ทุกคำพูดและทุกการกระทำอยู่ในสายตาเด็กหญิง แ

งมาทำบุญบ้านของคุณพ่อได้เลย แล้วทำไมคุณพ่อถึงไม่ให้แม่ของเนยอยู่ทำบุญด้วย ทำไมคุณพ่

ดที่ไม่เคยพูดมาก่อนให้ติดค้างในใจของผู้เป็นพ่อ ที่

ม่ได้มาทวงสิทธิ์ของความเป็นภรรยาแต่อย่างใด และมันก็ไม่ใช่เรื่องหนักหนาอะไรด้วย แต่ทำไมเขาถึงไม่ให้สุภัทราอยู

้อยครั้งนักที่เขาจะอุ้มหรือกอดให้ความอบอุ่น เขาเองก็รู้สึกผิดแต่คล้ายมีเส้นบางๆ ที่กั้

!” หทัยชนกรีบพูดเมื่อเห็นทีท่าขอ

อนดีกว่านะคะ อีกตั้งชั่วโมงกว

ี่สาวรับคำ ก่อนจะพยุงร่างของภรรยาสาวไปยังชั้นบ

่งทำสิคะ มารย

มลไม่ทันได้ไตร่ตรองว่า การที่นางเข้าข้างหทัยชนกภรรยาน้อยของสิโรจน์ออกนอกหน้า เป็นกา

ับคิดว่า คนที่ผิดคือสิโรจน์เพราะถ้าหากอีกฝ่ายไม่คิดมีภรรยาสองคน เรื่องเช่นนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น ซึ่งผลจากการกระทำของผู

ย่ายุ่งเรื่องของชาวบ้านใช่

ือนเฉยๆ ไม่อยากให้คุณถูกถอน

คุณพี่แล้ว ไปดูแลงา

รียมอาหารคาวหวานให้พระภิกษุสงฆ์แทนเจ้