งเค่

บมาถึงบ้านพักที่ทางร้านจัดห

จ้ากลับดึ

ยาปิด ก็เลยซื้อโจ๊กมาให้นางแทน” เธอ

ข้าเพิ่งไปช่วย

ซาบซึ้งน้ำใจแล้วเดินเข้าห้

โดนอะไรมาซูวี่!” ลี่ชุนพ

ป” ซูวี่รีบวางของแล้

จ้าไปโด

มือกับหน้าผากของลี่ชุนด้วยความเป็นห่วง

ว เริ่มปวดเมื่อยตามเนื้อตามตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ บางครั้ง

ไม่เป

น่ใ

วยเหลือเอาไว้เพียงเล็กน้อย แต่นางกลับต

อก ข้ารู้จักร่างกายขอ

กไม่ดีก็รี

อื

นเถอะ เจ้าคง

ข้ารู้สึกอิ่ม

วแบ่งข้าวมาให้เจ้าด้วย” นางหมาย

เขาแวะมาเยี่ยมข้

จ “มิน่าถึงรีบออกจากร้าน” หลังจากที่ฝ่ายนั้นหาเรื่

ม” ลี่ชุนเดาจากสีหน้าท่าทางของ

เขาที่ทิ้งงานไว้ให้พวกข้

ๆ แล้วเสี่ยวหมานเขาไม่มีอะไรหรอก ถ้าเจ้าเปิดใจให้เขา

คงมีแค่นางคนเดียวที่มองว่าไอ้ยักษ์ปักหลั่นนั่นเป็น

อะ ข้าจะไป

้มน้ำใ

ี่ช

หื

ว่าเธอถึงเจ็ดปี แต่เธอรู้สึกว่าอีกฝ่ายนั้นกรำงานหนักจนมือเท้าแตกด้าน ถ้าเทียบกับวัยเดียวกันในยุคที่เธอเคยอยู

ดเข้ามาอย่างไร้เหตุผล รีบพลิกตัวเข้าหาผนังแล้วเม้มปากข่ม

เธอลืมตาแล้วตั้งใจฟังก่อนจะรีบลุกขึ้นไปดูคนที่นอนห่างออกไปไม่ถึงวา.. วางมือทาบกับ

อย่างไ

ก็ปวดหัวปว

รป่วยเริ่มต้นของหญิงสาวขณะหยิบผ้าห่มที่มีอย

คืออะไร ข้าไม

อุ่นเยอะ ๆ แล้วก็ต้องกินยาให้ตรงเวลา แต่ถ้าตัวร้อนก็ต้องเช็ดตัวบ่อย ๆ จนตัวเริ่มเย็น มันจะทำให้ไข้ลดและหา

ห็นก็ยิ่งหนักใจ เพราะนางเอาแต่นอนกระสับกระส่าย ข

่าเขาคือท่านชายกับผู้ติดตามที่ชื่ออวี่กง เธออยากเ

ดนกระทะของเธอ แล้วก็ขอยาจากคนที่ชื่ออวี่กงมาให้ พร้อมกับบอกสรรพค

ไม่ถึงชั่วโมง อาการปวดแสบปวดร้อนก็ทุเลาเบาบางลงแบบไม่รู้ตัวเลย

อยามารักษาให้ลี่ชุน.. แต่ตอนนี้สิ่งที่นางทำได้ไม่ใช่มานั่งค

กระสับกระส่ายไปมา แล้วรีบออกไปจากห้องพัก ไปเคาะเรียกหลิวหล

ข้าจะช่วยด

อาจางด้วยนะที่รบกวน” ซูวี่ก

ซื้อยาให้ก็ได้นะ” อาจางร

ไม่อยากให้ใครไปแทนเพราะกลัวจะบอกอาการไม่ถูกแ

กัน ความมืดบวกกับความวังเวงทำให้นางกลัวจนขนหัวลุก รี

ครน

ห้หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว แต่ก็รู้สึกใจ

ทำอะไรเพียงลำพัง ไม่ร

่วยหนัก ข้ากำลัง

ามาจา

ากท้ายตร

้าอาการหนัก

การหนาวสั่นแล

า เพราะตอนนี้ที่นี่ไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่ ถ้าเก

สองมาก” หญิงสาวก

บายใจนัก “เอาอย่างนี้ดีกว่าไหม ส่งนางกลับไปก่อนแล้วเราค่อยไปรายงานต่อหัวหน้า ข