ละแปลกหน้าในเวลาเดียวกันเลยก็ได้ จากนั้นนางก็สาวเท้าเดินไปยังจวน หล

้าทำอั

ไปหนึ่งฉาด จากนั้นก็พูดว่า “เจ้ามันตัวก่อปัญห

！” ซูชิงหลี

ยอมรับผิด แต่ยังกล้าจะจ้องเขม็งใส่นางไม

ม่สุขถึงเพียงนี้！ อีกไม่นานเจ้าก็ต้องเข้าพิธีปักปิ่นแล้ว หากแต่งงาน

่ใกล้ ๆ ก่อนจะนั่งลง แล้วก็พูดว่า “ต

้วยแผ่นไม้ครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกคนภายใ

มเดินทางไปสวดภาวนาขอพรที่วันชิงซานกับจ้าวไท่เฟย นา

ลีกัดฟ

วนั้นเป็นที่ที่ใดกัน หากวันนี้ได้รู้ว่าเจ้าทำสิ่งใดในจวนโ

้วยก็เป็นถึงจ้าวซื่อจือ ฉะนั้นแล้วจะแสดงพฤติกรรมไม่เหมาะสมไม่ได้เป็นอันขาด” ปากของ

ท้ายกันไปกันมา จากนั้นความคิดอ

ฮูหยินโหวชิ่งหยางเท่านั้น แต่ย

ว่าแล้วไป ถึงแม้ว่าจะไม่ตาย แต่เมื่อกลับถึงจ

องจ้าวติดค้างหนี้บุญคุณการช่วยชีวิตจากแม่ผู้ให้กำเนิดของซูชิงหลีเอาไว้ เพื่อที่

งก็จะได้แต่งงานกับจ้าวซื่อจือทันที ทว่าหากซูชิงหลีเสียชีวิตก่อนจะเข้าพิธีปัก

่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นแผน

ลูกสาวตั้งใจจะสั

ี นางจะช่วยต

ะโยคนี้ออกมาอย่างสุดความสามารถ “หากข้าได้รับบาดเจ็บสาหัส จนพรุ่งนี้ไม่อาจไปเยือนจวนรา

ถิงถือเป็นเทพแห่งความตายในสายตาของทุกคน นอกเสียจากจักรพรรด

ุนนางมากมายที่ถูกโม่อวิ

นางหวี่ไม่อยากยั่วยุเทพแห่งความตายผู้นี้ สิ่งที่นางต

ดาษ แล้วนางก็พูดว่า “ท่านอ๋องสั่งให้ข้าไป ข้าก็ทำได้แค่ไปเท

เรื่องยากที่จะไขว่คว้ามันกลับมาอีกครั้งได้ แต่หากไปยั่วยุ

่าเจ้าผิดที่ตรงไหนกันแน่” นางหวี่ค่อย ๆ พูดออกมา หัวใจของนางเต็มไปด้วยความสุข กล้าดีอย

ว่างที่นางพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นและเดินไปย

งหลี แต่ผู้คนในจวนหลังนี้ กลับพยา

งหารนางอย่างเลือดเย็น หากนางไม่อ้างถึงโม่อว

ั่งให้นางไปยังจวนราชาแห่งนักรบ และท่านยายข