รอรับที่หน้าโรงเรียน นั่นก็คือออกมาจากโรงเรียนก่อนเวลาปกติที่เว่ยเซียวจะมารอรับ ให้

ารอรับทุกวัน แต่จู่ ๆ ก็ไม่กลับไปด้วย ถ้าเป็นเรื่องซุบซิบในโรงเร

เพื่อนของเธอสั่งตัดเพราะอยากได้ชุดใหม่ จูลี่นำผ้ามาให้ตัดถึงบ้านพัก ค่าฝีมือคิดได้ไ

ก!

ราน! เสี

งคนเรียก ฉินเสี่ยวหรานก็รู้ดีว่าเป็นใคร และเธอยอมออกไปดู เผื่อคนข้างนอกมีธุระจะได้ไม่มา

ถูกเว่ยเซียวพยุงให้นั่งที่ม้านั่งหน้าบ้านด้วยใบห

ว่าน้องสาวเดินมาถึงแม่ที่น

อมให้พบหน้า แต่ก็ไม่ลืมที่จะบอก "คุณน้าจ้าวเป็นลมตอนที่ทำงาน

ไปคุยกับน้องสาว "เสี่ยวหลิงพาแม่เข้าไปนอนในบ้านก่

ค

งจึงช่วยกันพยุงผู้เป็นแม่ที่มีอาการอ่อนแรงเข้าไปนอนในบ้

"ฉันจะเช็ดตัวให้แม่ พี่เอาน้ำไปให้พ

อ

จริง ๆ เขานั่งมองหน้าประตูสักพัก ก่อนที่ฉินเสี่ยวหรานที่เดินถือ

ึงเดินกลับมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ ฉินเสี่ยวหรานถอนหา

มไม่มั่นใจ "ทำไมเธอถึงหลบหน้าพี่ เป็นเพราะเรื่องว

ันเป็นแบบนั้นจริง ๆ และไม่ใช่ว่าเพราะฉินเสี่ยวหรานปฏิเสธถึงได้สนใจ อันที่จริงเขาส

เป็นพันตรี ส่วนแม่ก็เป็นผู้หญิงในชนบท จะคู่ควรกับคุณที่เป็นพันตรีและครอ

อิ๋นของสกุลเว่ยในหลายร้อยปีก่อน หลังราชวงศ์ล่มสลาย ที่นี่ได้ปรับเปลี่ยนไปตามเวลา แต่ผู้บังคับบัญชาสูงสุดยังคงเป็นบ้านเว่ย พวกเ

กัน เพียงเราสองคนมีความคิดตรง

ูดก็พ

เหยายังเป็นลูกคุณหนูมาก่อน สถานะนั้นยังต่างกันไม่มาก แล้วเธอล

เห็นว่าอยู่นานแล้วถึงได้ขอตัวกลับ ทิ้งให้ฉินเสี่ยวหร

จะยอมแพ้ ฉินเสี่ยวหรานไม่กลับด้วยแล้วอย่างไร เขามาดักรอ

าไปเก็บสิ" เว่ยเซียวฉลาดมาก ฉินเสี่ยวหรานไม่สนใ

ว่าไม่ต้องเอาอะไรมาให้อีกแล้ว ของราคาไม่น้อย พ่อและแม่ของฉันเกรงใจค่ะ" นอกจากตุ๋นไก่ดำแล้วยังมี

น" นี่เป็นสิ่งที่เขาไปสอบถามพี่ชายมาเชียวนะ จากผู้ชายท

ฮ้

ินอื่น ๆ ฉินเสี่ยวหรานที่เคยห้ามแล้วเขาไม่ฟังก็ต้องปล่อยไ

ด้พูดอะไร ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าใครเป็นคนให้ แต่ถ้าลูกสาวไม่พูดเขาจะถา

ืออะไร" ดูเหมือนพันตรีเว่ยจะมีใจให้กับลูก

ล้วค่ะ เราทั้งสองไม่ได้เหมาะสมกัน หนูเป็นลูกสาวของพันตรี เขาเป็นพันตรีมีพ่อเป็นนายพล พี

ถ้าให้ตัดเรื่องฐานะของส

พูด "เขาเป็นผู้ชายที่ดีคนหนึ่งและเป็นคนช่างสังเก

อม้วนผ้าหรือ เขาสามารถพาเธอไปแบบไม่ต้องจ่ายเงินค่ารถ แวะร

คนโต "ทำตามความรู้สึกและหัวใจของต

นนายพลเป็นเช่นไร บ้านนั้นไม่ได้เจ้ายศเจ้าอย่าง ขอเพียงเป็นคนที่ลูกร

กลับไปคิด พ่อของเธอพูดขนาดนี้แล้วเธอจะทำอย่างไร คว