เธอ และจดทะเบียนด้วย ชายหนุ่มตอบรับท

าะคุณพ่อได้บอกกับไอศูรย์แล้วว่า คุณนายผดุงรัตน์น่าจะอยู่

คุณนายก็ได้แต่เฝ้าถามใบข้าวว่า

ั้งแต่ได้ชื่อว่าเป็นเมียตีตรา

นเมียของไอศูรย์หรอก แต่ทว่าใบข้าวก็อยากจะทำเพื่อคนป่วยอย่

แฟชั่น เธอมารู้ที่หลังว่า ไอศูรย์เป็นลูกครึ่ง พ่อของเขาที่จากไปเมื่

อจังหวัดเชียงราย และมาขอใช้ชีวิตบั้นปลายที่นี่ ท

แม้จะมีเงินทองกองท่วมฟ้า ก็ไม่สามารถยื้อชีวิ

กเธอได้อยู่ดูแลท่าน ปีที่สามเธอได้แต่งงานจดทะเบียนกับเขา และหลังจากที่

เปี๊ยกเด็กชายวัยสิบเอ็ดขว

ระหืดกระหอบ

แย่แล้ว แย่แล้ว” เปี๊

เปี๊ยกยืนหอบแฮก ๆ หน

กล้ม แล้วเห็นอ

หรอ” คิดว่าคงจะเห็

อ…” เปี๊ยกคงจะสงสารน้

นนี้อยู

นในหมู่บ้านก็ยังเรียกอนามัยอยู่ แม้จะ

วลา

งนะเรา” ใบข้า

ย็บไปตั้งสิบสองเข็ม หน้าตาของเด็กชายซีดเผือด ทั้งกลัวแม

นเล่นเสี่ยง ๆ ขึ้นไปบนยุ้งข้าวและกระโดดลงมา เฮ้อ… แต่ทำไม ๆ ไม่ย

หินทำไม จริงไหมล่ะ” น่านฟ้ายังมีแรงเถีย

ิดเชื้อได้ และอย่าเล่นซนจนเอาแผ

ุณนะค

ล่ะ” ใบข้าวกำกับกั

ับ” คนที่ตอ

นำน้องดีนัก เดี๋ยว ๆ ไปถึง

รามาสเขาเอาไว้แล้ว แต่เปี๊ยกรีบ

ผลง ๆ อีกแล้วครับ เนอะน่าน

กพเยิด เข้ากันเ

ันน่ะ” แม่ทำหน้า

บ นี่ถ้าหากขาหักละก็ จะเป็นอีกเรื่องหนึ่งเลยแ

เอาเป็นว่าที่ดุด่าก็

ม่หัก เธอจึงได้แต่เช็ดน้ำตาใ

นี่แห

ด้หัวเราะกั

ไปกิน คืนนี้แหละจะต้องได้เ

แยกย้ายกั

งและงวดรัดเข้า มีได้โอดครวญเพราะทั้งเ

นไอ

่าห้าสิบไร่ ภายในห้องรับแขกตกแต่งด้วยสไต

ียด ณธิชากำลังพูดคุยอยู่กับเพื่อนของ

าก็หลายปี แต่เขาไม่มีทีท่าจะขอฉันแต่งงาน แม้ว่าฉันจะขอร้อ

สียงปลอบโยน และก็เ

นไรไปล่ะเธอ ชาช่า… เ

อิสระอะไรเลย หกปีกว่าแล้ว” เพิ่งจะมาคิดได้เอาปีนี้ มันมีกินมีใช้ สุขสบาย ได

มเธอไม่ปล่

<><