อย “แต่คนที่จะแก้พิษของข้าไ

ว่าเจ้าป่วยหรือโดนวางยาพิษมา ทำให้เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่าบรรดาหมอที่อยู่รอบตั

เล็ก ๆ ของนางที่ดูงดงามตระการตา เปล่

าวกับไข่มุ

่นาน เขาก็ถอดจี้หยกที่พกติดตัวอยู่ออกมา แล้วก็โยนใส่เข้าไปในอ้อมแขนของเส้าหยวนหยวน

นยอมแล้วอย่

้มออกมาด้วยความโล่งใจ “เจ้าวางใจได้ ข้าจะต้องรักษาเ

มารถรักษาให้หายขาดได้ภายในหนึ่งหรือสองวันเป็

จากนั้นก็ให้คนไปเ

ข้างยาก ก่อนที่จะรวบรวมมาได้ครบทั้งหมด เจ้าสามารถให้คนเอาใบสั่งยาที่ข้าให้เจ้าไปก่อนหน้าม

พูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นว่า

ประกาย จากนั้นก็ถูมือไปมา แล้วก็พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มว่า “ใบสั่งยาข้าก

ง แล้วก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำ

่งใหญ่ เพื่อขจัดเสนียดจัญไรให้กับท่านแม่ทัพที่จะตาย

ก็เปลี่ยนไปด้วยเช่นกัน เขาลดสายตาลง แล้วก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเคร่งขร

นักแน่นว่า “ไม่ใช่！ ข้าต้องการให้เจ้าช่วย

ว่ชิง

หยวนด้วยสายตาที่ซับซ้อนอย่างมาก แต่แล้วเขาก็ยั

านเขาก็จะตายไปแล้ว แล้วเหตุใดเจ้า

่า หากนางแต่งงานเข้าไปก็จะได้กลา

วดภาวนาให้สามีผู้ล่วงลับของนาง แล้วก็ได้หลุด

้างหมู่บ้าน จากนั้นก็จะเลี้ยงดูพวกหนุ่มหล่อไว้สักสิ

ยเช่นกัน จากนั้นนางก็พูดโกหกออกไปว่า “ก็เพราะข้าหลงรักท่านแม่ทัพซ่งมานานแล้วยังไงเล่า ข้ารักเขามากจนถอนตัวไม่ขึ้นเล

บมาพอดี เขาจึงมาได้ยินคำพูดเหล่านี้เข้า

้าหลงรักคนในตระกูลของข้าที่เป็น...... อ๋อ ไม่ใช่ส

่านแม่ทัพซ่งร่างกายดูกำยำ ทรงพลัง หล่อเหลา และดูเ

ัญชาตญาณ เขาลูบใบหน้าของตัวเองไ

ยบแหลมยิ่งนัก！” เสวียน

งและพูดขึ้นว่า “ใช่ไหมล่ะ？

ด้บอกว่าเห็นด้วยหรือไม่ แต่กลับบอกให้เสว

เส้าหยวนหยวนรู้สึกกร

องการแล้วก็จะถีบหัวนางส่ง ไม่ใช่ว่านางแก