ย่างรุนแรง พัดเสื้อสีขาวกับผมสีดำของหนานซ่ง ตามมาด้วย

งเสียงกรีดร้องออกมา ผลักทั้งสองคนที่อยู่ข้างห

งหนานซ่งอย่างใจลอยอยู่อย่างนั้น “ไม่ ฉ

้อนใจ หนานซ่งยกมือขึ้นมารับเอาไว้อย่างพอดิบพอดี ทันทีท

๊า

งจะถูก อีกสองคนที่เหลือที่ยืนอยู่ตรงประตู พอเห็นเลือดไหลออกมาจากหัวของฉินเจียงหยวน

แตก ยื่นมือออกไปคลำแต่กลับเต็มไปด้วยเลือด ร้องเท้าส

นเย็นชาของหนานซ่ง ในที่สุดก็ได้สติกลับมา

สารพัดตอนที่ตามจีบเธอ ต่อมาก็เปลี่ยนจากความรักกลายเป็นความเกลียดชังต้อ

ื่อของเขาออกมาอีกครั้ง “เสียใจที่ต้องแจ้

ะผลักเธอลงเหว สร้างภาพลวงตาขึ้นมาว่าเธอลื่นไถลร่วงตกลงจากหน้าผา

เอาไว้ จะช้าหรือเร็วยังไง

จะชำระสะสางกับพวกเข

แมนชั่นโกลาห

ไปทำความสะอาดห้องพ่อแม่ของเธอและห้องของตัวเอง ส่วนส

บ เสื้อผ้า กระเป๋าของ

ธอก็รู้สึกเจ็บใจอย่างถึงที่สุด ชี้หนานซ่งจ้องตาเขม็งด้วยความโมโห “พ

ลากรปัจจุบันของวิลล่าตระกูลหนานอย่างสบาย ๆ ขี้เกียจแม

เธอพักอยู่มาตั้งสามปี มิน่

ุม อย่าเหลือขยะเอาไว้แม้แต่ชิ้นเดียว ข้าวของเสียหาย

าของกรรมกรแก่ ๆ แบบพวกเขา กระเป๋าแบรนด์เนมพวกนั้นมันก็ไม่ได้ต่างอะไร

ว้าย เอามือสกปรกของพวกแกออกไป

ชากผ้าม่านเตียงมาห่อหนานหยาเอาไว้ มัดกับเก้าอี้ ก่อนจะเอ

ม่ถึงได้กลับมาเป็นเหมือนเดิม หนานซ่งให้ค่าจ้างกับคนงา

ะสมถูกโยนทิ้งมาอยู่ตรงทางเดิน ก็รู้สึกเจ็บใจ แทบจะร้องไห้อ

น้อยอกน้อยใจ ชี้ไปที่หนานซ่งพร้อมกับกล่าวโทษออกมาทั้งน้ำตา “

งด้วยสายตาไม่เป็นมิตร “หน

้านให้กับพวก

ป็นสมบัติส่วนตัวของพ่อฉัน ลุงสองคงไม่ได้คิดจะแย่งชิงแม้กระทั่งสิ่งนี้ไปจากฉันหร

น แต่ว่าเงินทุนในมือมีไม่พอ เลยถูกเฮียใหญ่ลงมือตัดหน้าก่อน เขาต้อง

วกัน ต้องแบ่งแยกกันด้วยเหรอ ตอนนี้ไม่ว่ายังไงลุงก็เป็นคณะกรรมการของ

วก็เปลี

เรียบ ๆ “คณะกรรมการเองก็เปลี่ยนได้เหมือนกัน ลุงสอง ถ้