้างแต่ก็ยังอยากได

ผู้ใดย่างกรายเข้าใกล้มักจะประสบเคราะห์กรรมแล้วยังจะ

รเคยเ

พองเหมือนเพิ่งนึกขึ้น

ตั้งแต่องค์ชายห้าเสด็จมาอยู่ท

ยทำไมถึงต้องอาศัยใ

ก็จนใจ องค์ชายตอนนั้นทรงโตเกินตั

ผู้หนึ่งจะเผชิญความทุกข

ึกดื่นได้ยินเสียงคร่ำครวญของ พระสนมมารดาข

ด้วยท่าที หวาดกลั

กษรหลับสนิท ฮ่องเต้และขันทีข้

ยาเข้ามาในตำหนักเมื่อ

ม ฮองเต้ยกคอของลี่หยางขึ้นเบาๆ สอ

อนไปให้พอ

ให้ลี่หยางหลับอยู่ตรงนั้น ก็จะไม่อดนอนได้อย่างไรในเมื่อทั้งคืนใจเต้น

ักร้

เข้ามาในเขตตำหนักร้อยดาวที่สะอาดสะอ้าน ต้นไม้ใบหญ้าผลิดอกออกใบเขียวช

้องเดินเอ

ฮาเสด

อิง รีบเดินมาประสานมือค

านหนิง ถวาย

ขึ้น

นก้มหน้าห่างออกมาสองสามก้าว กุ้ย

น้ำชาให้ข้าเช่นไรถึงละเลย เห็นทีที่ข้ามานี่เพรา

อยเรื่องปากท้องยิ่งสำคัญไม่น้อยไปกว่ากัน แต่หว่านหนิงแต่งเข้ามาวันแรกต้องไปหาข้าวกินในห้องเครื่องลำพัง ไร้ผู้ใดบอกกล่า

ำนัลขันที ไม่มีเห็นด้วยตาจะเชื่อคำร่ำลือว่าจงหว่านหนิงลูกสาวขององค์หญิง ..หว่

ยแถวแต่ก็คือองค์ชาย ไม่มีทางกลายเป็นกุลีหรือทาสไปได้การกินอยู่นับว่าสำคัญหากไม่ใช่หว่านหนิงที่ม

องเสวยเพิ่มมาที่นี่อีกสักชุด

มอ่อนข้อให้แต่ใค

ถุดิบในการทำเครื่องเสวยมาส่งให้หว่านหนิงทำเครื่

ดว่าฝ่าบาททรงให้ในสิ่งที่เจ้าต้อง

สแสร้งเช่นนั้นจึงจะได้ชื่อว่าเป็นคนตรง ในวังหลวงแห่งนี้มีแ

กง คนทั้งหมดในที่นั้นย่อตั