: 10 วั

ปภายในบ้านเพียงลำพัง คริษฐ์หันมาเห็นเธอ

หญิงสาวยืกมือขึ้นไหว้ทั้งคู่ แต่

เสียงเพลงวันเกิด และเพิ่งรู้จาก

ับ” คริษฐ์รีบออกตัวก่อน เกรงว่ารุ

งเลยเอาเค้กมาให้คุณป้าพิมพ์กับพี่คริษฐ์ค่ะ มีของพี่เตด้วยนะคะเอามาสามชิ

ชวนป้ากับพี่ ๆ เขาเลย เห็นเป็นคนอื่น

พิมพ์ เห็นว่าทำงานหน

นูรุ้งมุดรั้วมาเล่นที่บ้านป้าบ่อย ๆ ตอนนี้จะทำอย่างนั้นก็ได้นะเพียงแต่ไม่ต้องมุดรั้วแล้วให้ม

รวันเกิดน้อ

น รุ้งพรายก็คลานเข่าไปตรงหน้าเขาแบบงง ๆ

สุขนะ” เขาอว

้งพรายยกมือขึ้นไหว้ตรงต

ก่อนหนูรุ้ง เดี๋ยว

เรื่องที่เธอเกรงใจและอยากหลีกเลี่ย

องกำมะหยี่สีน้ำเงินในลิ้นชักโ

้องขึ้นไปชั้นสองของ

ารมอบเค้กวันเกิด แต่นี่อะไรผ่านไปสิบนาทีแล้วรุ้งพรายก็ยังไม่ออกมาสักทีแต่พอยืนไปสักพักแสงไฟหน้ารถก็ส่องเข้าหน้า ประตูบ้านถูกเปิดออกเหมือนมีคนกดเปิด

ของฉันได้ยังไง” เตชัสถา

นิยาเกา

ดเอง คนถูกทึกทักว่าเป็นแม่บ้านถึงกับกลอกตาไปด้านข้าง เสื้อผ้าที่สวม

้รึไงถามว่าเป็นแ

่าเป็นแม่บ้านดีนัก นิยาก็สวมบทบาทให้

ตบยุงอยู่แ

ใหญ่หรูหราแบบนี้ เลยอยากมาสูดบรรยากาศคนรวยเ

หน้าหนีแล้วขับรถ

ๆ แบบนี้ ต้องเคยผ่านตามาอย่างแน่นอน แต่ที่ไหนน้า หญิงสาวยืนคิดไปก็ปวดหัวไป ชะเง้อคอม

ู่ในบ้านของเขาในตอนสองทุ่มนี้ เขามองกล่องขนมเค้ก

มาแล้วเ

” เขาถามมารดาแต่ปรายตาไปมองร

ขวัญให้น้องสักหน่อย นี่เลือกไม่ถูกเลย

เครื่องเพชรแม

านั่ง ๆ แล้วช่วยแม่เลือกดีกว่า” คนเป็นแม่รีบปร

่ยอมท่าเดียว ยังไงก็จะมอบของขวัญวันเกิดให้เธอจนได้ เลือกแล้วเลือกอีกก็

้ง พี่คริษฐ์ว่าไหม” เตชัสบอก รุ้

ยากออกความเห็นอะไ

อเคสุด ๆ แล้ว” เตชั

นางพิมพ์พรไม่ค่อย

ี้ค่ะ” รุ้งพรายรู้เจตนาของเตชัสเป็นอย่างดี จะมีอะไรถ้าไม่

้าก็ไม่ขัด เข้ามาใกล้ ๆ ม

ยับเข้าไปใกล้ ๆ หญิงสูงวัย แต่เพราะสร้อยมันเล็กหรือส

สงสัยตาแม่จะฝ้าฟางแล้

้รุ้งพราย คริษฐ์ที่นั่งดูอยู่ก็มองทั้งคู่ด้วยสายตานิ่ง ๆ เหมือนไม่รู้สึกอะไรกับภ

ียว และเตชัสก็รีบถอยหน้าออก

หมือนเยาะหญิงสาว ที่ตอนน

คุณป้าพิมพ์ ขอบคุณสำหรับขอ

ตเดินไปส

มากับเพื่อนยืนรอ

ใช่แม่บ้านคนใหม่เหรอแม่” เตชัสเริ่มเ

นเตไม่มีแม่ไม่ได

รุ้งแต่ขอรออยู่ข้างนอกค่ะ” รุ้งพรายนึกถึงค

นใหม่หรอก” เตชัสได้ยินมารดาพูดแบบนี้ก็นึกโกรธคนด

าทุกคนแล้วก็รีบลุกเดินออกจากห้องรับแขกไป เจ็บใจที

ุ้ง” นิยาดีใจเพ

่อย ขอโทษนิด้วยนะที่ให้รอนาน อ

ีดำคนนั้นเหรอพี่เต น้

หกพี่เตเหรอว่

รอ นิเลยเออออห่อหมกตาม คนอะไรตาไม่ดีหรือยัง

รุ้งยังแกล้งรุ้งด้วย ถ้าไม่ติดว่าคุณป้าพิมพ์อยู่ด้วยนะ รุ้

ัย

งยังจะทำเฉยอีก ใจดำชะมัด” พอเอ่ยถึง

เถอะ” ทั้งคู่รีบเดินตา

นกันดี ๆ นะค

ปิดประตูไ

พอถึงบ้านก็พบว่าทักษ์ดนัยพาน้องฟรังก์กลับบ้านไปแล้

เลยไล่คุณทักษ์อุ้มกลับ

วโสดน่ะสินี่คุณป้า” นิย

เลยลูก” นางอำไพก็พลอยเห็นดีเ

กันดีกว่ารุ้ง

ีเหร

นิยาเหมือนไม่ทันใจเดิน

ๆ ก็ขัดเขินกันอยู่บ้าง พอได้จับมือกันแล้วโยกไปตามจังหวะ ทุกอย่างก็ลงตัวทุกคนต่างเคลื่อนไหวไปตามจังหวะของเสียงเพลง เป็นวันเก

้ว ทั้งหมดก็ต่างเตรียมตัวเข้านอน แต่ก่อนที่เตชัสจะได้เด

ษฐ์มีอะ

แบบเมื่

ว่าเรื่องอะไรถามกลับอย่างข้องใจ แต่สายตา

ล้งรุ้งตอน

ี่คริษฐ์ไม่ชอบใจเ

้น เราเป็นผู้ชายรุ้งเป็นผ

ือว่าพี่คริ

นไม่ใช่สุภาพบุรุษรู้ไหม” คริษฐ์ขึ้นเสียงดัง

งแล้วจะเข้านอน” ถูกตวาดหนัก ๆ เตช

ห็นหรือคิดไม่ทันการกระทำของลูก แต่พี่ชายอย่างเขานั่งอีกฝั่งและมองเห็นทุกการกระทำ เห็นกระทั่งสีหน้ายุ่ง ๆ ขอ