โดพ

วันต

30

นอนได้เพียงไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องตื่นแต่เช้าเพื่อที่จะไปทำงานยังบริษัทของผู้เป็น

านไป เขาก็เดินออกมาจากห้องน้ำเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบเสื้อเชิ้ตสีดําแบรนด์ด

วงดึกๆเป็นต้นไปก็จะกลายเป็นเจ้าของผับดูแลควบคุมสั่งก

ออกจากห้องเพื่อไปทำงานที่บร

ธันเดอ

ห้สำหรับผู้บริหารโดยเฉพาะ ชายหนุ่มเดินขึ้นลิฟท์มายังชั้นระดับผู้บริหาร เดินมาถึงบริเวณหน้าห้องก็ต้องพบกับเลขาของผมที่

้นรัดรูปก็ได้รีบลุกขึ้นยืนแล้วรีบเดินเข้าม

อมกับเดินเปิดประตูแล้วเข้า

” เลขาสาวรีบเดินตามท่านรองประธานเข้าไปในห้อ

อกลับไปว่าเขาต้องการที่จะดื่มอะไรในตอนเช้าๆแบบนี้ เขาไม่ได้เ

วนพูดบอกไปยังเจ้านายหนุ่มสุดหล่อของเธอพร้อมกับเดินท

ียงของชายวัยกลางคนดังขึ้นพร้อมกับเขาที่เดินเ

ที่โต๊ะทำงานพร้อมกับเอ่ยบอกไปยังพ่อของตนถึงสาเหตุที่เขาได้เข้ามาทำงานในวันนี้ เพราะปกติพาย

พยักหน้ารับรู้ไปกับคำพูดของเจ้าลูกชายคนโตแล้วก็ได้ถามไถ่ไปยั

็นหัว” พายุพูดบอกพ่อไปตามความเป็นจริงว่าน

อกมาไปกับคำพูดของเจ้าลูกชายที่กำลังพูดแซวน้อง เสียงทุ้มถามไปยังพายุอีกครั้งว

มากกว่า” พายุถอนหายใจออกมาและสบตาบอกกับพ่อของเขาให้เข้าใจอ

ันอยากอุ้มหลาน” ชายวัยกลางคนพ

กันอายุก็เริ่มเยอะแล้ว ไม่

ในใจไม่ได้พูดบอ

ากกว่าผม” พายุก้มหน้าเริ่มเปิดดุเอกสารขึ้นมาอีกคร

เลขาสาวสุดสวยของพายุที่ได้เดินเข้ามาพร้อมกับแก้วกาแฟดำในมือ แต่เมื่อเดินเข้ามาก็พบว่าท่านประ

าบอกกับพายุ ในเมื่อพูดออกไปแล้วเจ้าลูกชายตัวดีก็ยังเฉยไม่รับรู้ใดๆก็คงต้องปล่อยให้

นเอง” พายุหันมองไปทางฮันน่าบอกให้เธอว

วางแก้วกาแฟดำลงไว้ที่โต๊ะตามคำสั่งของชายหน

บอกว่ามีและนั่นก็คือให้เธอนั่นออกไปทำงาน

บและตรงของชายหนุ่มหน้าตาคมคายที่ชื่อว่าพาย

่เลขาสาวได้เดินออกไปจากห้องทำงานของเขาแล้ว เขาบอกกับตัวเองว่าให้รีบๆทำงานแล้วจะได้รีบไปร้านไ

torm

.0

นทีและเขาก็ขับรถไปยังร้านผับบาร์ของเขา ในตอนนี้พายุกำลังไล่ดูความเ

ลโห

ู่ครับไ

บงานที่ร้านอ่

ี้ มึงว่างมั้ย?

มีอะไร มึงบอ

จริงๆ เอาตรงๆก็ กูอยากจะให้มึ

ดซะกูไม่อ

ี๋ยวกูจ่ายค่าตอ

นั้น มึง

ัน ไปที่ไหนเดี๋ยวกู

เ

ำงานของตนเอง หึ! ไม้กันหมาอย่างงั้นเหรอ ไอ้เด็กนี่ถ้าไม