ดยรวมไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงความดันปกติ จังหวะการเต้นของหัวใจก็เป็นปกติ เธอจึงขอตัวมาจัดแจงข้าวของเข้าที่ให้เรียบร้อย

แม่ก่อนนะลูก แม่ยังไม่พร้อมที่จะให้ใครพรากลูกไปจากอก” ดูเหมือนว่าเธอกำลังร้องไห้ออกมาอย่างไม่แยแสต่อคว

ๆ เบา พลางจุมพิตลงไปที่ภาพของทารกน้อย รอยยิ้มได้ผุดขึ้นที่มุมปา

้องให้กับของขวัญ ซึ่งไม่มีอะไรมากมาย นอกจากภาพของทารกน้อยกับเธอในอิริยาบถต่างๆ เพ

น้อยยังคงขลุกอยู่กับหญิงสูงวัย จนแพทย์หญิงใบบัวยอมจำนนให

้านุ่นบอกกับเธอว่าเขาออกไปทำธุระในเมือง ตอนเย็นถึงจะ

องเท่าที่เสร็จ ด้วยความที่เธอชอบบรรยากาศในตอนเย็น แดดร่มลมตกแบบนี้เหมาะกับ

นเป็นหลัก เพราะไร่ดาหลานั้นเต็มไปด้วย ขม

พ่อเลี้ยงเมืองราม บวกกับชายสูงวัยนั้น ปรารถนาอยากได้พ่อเลี้ยงหนุ่มไฟแรงมาเป็นลู

คำปรึกษาเขาเองก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ ทั้งที่รู้ว่าดาหลาลูกสาวเจ้าของไร่นี้ต้องการอะไร หญิงสาวพยายามแค่ไ

้านเราหรือเปล่า ยังไงผมก็ฝากดาหลาให้พ่อเลี้ยงเมืองรามช่วยสอนงา

หลาเองก็จบจากเมืองนอก ผมคงไม่มีความรู้ความสามารถมากพอที่จะกล้าสอนงานให้กับคุณดาหลาหรอกครับ” พ่อเ

าศัยคำแนะนำจากพ่อเลี้ยงอยู่ดี เอาไว้ดาหลาจะแวะไปหาที่ไร่หมื่นเมืองนะคะ” หญิงสาวพยายามหาทางใกล้ช

ียดกันดีกว่าครับพ

มาก เพราะดาหลารู้มาว่าองุ่นที่ใช้หมักบ่มนั้น มาจากไร่หมื่นเมือง” หญิงสาวย

เลี้ยงเมือรามขอตัวกลับ ขณะที่ดาหลานั้นรั้งเขาไว้ไม่ได้ เมื่อหล่อนพยา

หลังพ่อเลี้ยงเมืองรามออกไปด้วยแววตาขัดใจ ราวกับคนที่ถูกตามใจมาจนเคยตัว

ต่อไปก็เป็นหน้าที่ของลูกนะดาหลา ที่ใช้ความสามารถ พิชิตหัวใจที่แข็งแกร่งดั่งภูผาของพ่อเลี้ยงเมืองรา

ถึง ไร่หมื่นเมืองจะต้องมีดาหลาเป็นนายหญิงอย่างแน่นอนค่ะ” หล่อนฉายแววตารุ่งโรจน์อ

ารดากำลังนั่งสอนหนูน้อยวาดภาพระบายสี ซึ่งใบหน้าของหญิงสูงวัยนั้นเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม แววตาที่เปล่งประกายคล้ายคนกำลังมีความสุขจนลิ้น ทำให้พ่อเลี้ยงเมืองรามอ

ของขวัญ” หญิงสูงวัยกวักมือเรียกลูกชายให้เดินมานั่งลงข้างๆ ซึ่งในห้องนั่งเล่นกำลังเปลี่ยนไปจากเดิม เมื่

งไปที่ของขวัญ แต่ทว่าหนูน้อยกลับสนใจในงานศิลปะมากกว่าเ

่แม่รู้สึกแปลกใจ ทำไม

อยู่แล้ว เรื่องที่แพทย์หญิงใบบัวจะมีสามีหรือว่าไม่มี

้พี่ริต้าไม่ได้อยู่ด้วยแล้ว คุณแม่บอกว่าพี่ริต้าต้องไปทำงานที่กรุงเทพค่ะ

...” หญิงสูงวัยถึงกับหันไปสบตาลูกชาย เมื่อภาพที่ของขวัญได้วาดออกมานั