งรั

แต่เพลงก็ยังมีพี่ชา

ยงสดใสดังมาจากด้านหลังพอหันไปก็เจอพี่

็แต่....พี่ไทม์น้องชายพี่ธารที่ตั้งแง่รังเกียจฉันตั้งแต่เจอหน้ากันครั้งแรกเหตุผลหลักๆเลยที่พี่ไทม์ไม่ชอบหน้าฉันก็เพราะว่าพ่อของพี่ไทม์เองก็มีภรรยาอีกบ้านเหมือนกันและมีลูกชายด้วยกัน

มานานแล้วฉันจะผิดไหม ฉันไม่รู้ว่าฉันรู้สึกแบบนี้ก

ึกของพี่ไทม์เป็นอย่างดีว่าการที่เราคิดถึงคนที่เรารักและยิ่งมาจากเราไปแบบนี้มันทรมานมากแค่ไหนเพราะฉันเองก็คิดถึงแม่เหมือนกันแม้จะไม่ได้จากตายก็ตาม ฉันแอบมองพี่ไทม์อยู่นานจนกระทั่งเขาล้มฟุบไปกับพื้นหญ้าฉันรีบวิ่งไปหาพี่ไทม์โดยไม่ห่วงว่าตัวเองจะเปียกแล้วช่วยพยุงเขาเข้าบ้านอย่างทุลักทุเลเพราะพี่ไทม์ตัวหนักและสูงกว่าฉันมาก ฉันพยุงพี่ไทม์เข้ามาในบ้านและพาเขาไปนั่งที่โซฟาแล้ววิ่งไปเอาผ้ามาเช็ดหน้าเช็ดตัวให้

ครั้งแรกที่ฉันมาที่นี่ก็เพราะได้ยินเสียงเปียโน ฉันจำได้ตอนนั้นฉันแอบมานั่งร้องไห้ที่หลังบ้านเพราะถูกคุณย่าตีเรื่องที่ฉันแอบเอาตุ๊กตาของพี่แพรวมาเล่น ฉันนั่งร้องไห้อยู่ตรงนั้นนานมากจนกระทั่งฉันได้ยินเสียงดนตรีและเสียงร้องเพลงดังแว่วมาฉันก็เลยเดินตามเสียงที่ได้ยินนั้นไปฉันมุดรั้วเข้าไปในบ้านหลังหนึ่งซึ่งอยู่ติดกั

เป็นห่วงเพราะเขายังเพ้อหาคุณป้าไม่หยุดพี่ไทม์เพ้อด้วยพิษไข้มือก็คว้าอ

ขาเผื่อว่าเขาจะได้สติ เขาค่อยๆลื

ธอ

ลงค

ี่ไทม์เกลียดฉันไม่อยากเห็นหน้าไม่อยากให้เข้าใกล้แต่ตอนนี้เขากำลังป

่ไทม์เป็นไข้แล้วไม่มีใครอยู่บ

ียกฉันว่าพี่ฉันไม่มีน้องสาวโ

้แต่ตอนนี้ขอให้เพลงได้อยู่ดูแลพี่ก่อนได้มั้ยคะถ้าคุณลุงกับพี่ธารกลับมา

หน้าด้านอ

ไรน

เจ้าของบ้านเขาไล่

ต่ไม่ว่าจะยังไงเพลงก็จะอยู่ดูแลคุณก่อน"

อยากให้ฉันทำอย่าง

ูดอะไรเพล

็นอินโนเซ้น

ี่เปียกออกก่อนดีกว่ามั้ยคะเดี๋ยวจะเป็นไข้หวัดใหญ่" ฉันบอกเขาด้วยความเป็นห่วงเพ

ีแรง เขาถอดเสื้อออกจากนั้นก็เขวี้ยงมันลงพื้นแล้วตั้งท่าจะถอดกางเกงฉันรู้ว่าเขากำลังประชดฉันเพราะเขาเอาแต่จ้องหน้าฉันอยู่

นเพื่อออกไปรอด้านนอกแต่จู่ๆมือของฉันก็ถูกเขากระชากจนตัวฉันล้มลงไปนั่งที่ตักของพี่ไทม์อย่

จเพราะนี่เป็นจูบแรกของฉันในวัยสิบห้าปี พี่ไทม์จูบฉันนานมากส่วนฉันก็ทำอะไร