งรั

ด่นที่มีผลการเรียนดีซึ่งได้ทุกปีและแต่ละปีก็ไม่เคยมีใครมาร่วมแสดง

ที่คุณพ่อยอมให้ฉันมาอยู่ที่นี่ตามที่แม่ขอร้องแกมบังคับคุณป้ารัมภาท่านก็โกรธและไม่พอใจเป็นอย่างมาก ฉันจำได้วันนั้นทั้งสองทะเลาะกันคุณป้ารัมภาให้คุณพ่อเลือกว่าจะเลือกใครระหว่างฉันกับท่านถ้าเลือกท่านก็ให้ไล่ฉันห้ามให้อยู่ที่บ้านหลังนี้อีกต่อไปสุดท้ายคุณพ่อ

าได้แนะนำฉันว่าถ้าฉันอยากเข้าเรียนมหาลัยฉันสามารถนำไปยื่นที่มหาลัยเพ

แป

งได้พี่ชายจริงๆ ^^" เสียงปรบมือพร้อมกับเสี

ีทจะมาหาฉันที่นี่เพราะพี่เขาเรียนป.โทอยู่อเมริ

้งเยอะไม่เห็นโท

ี่ฉันพูดแบบนี้เพราะทุกครั้งที่ฉันได้รับรางวัลฉันจะโทรบอกพี่พีททุกครั้งและหลังจากนั้นพี่พีทก็จะส่งของขวัญมาให้แม้ตัวจะอ

อว่าไม่เห็นว่าพี่เป็นพี่ชายแล้วใช่สิพี่มันไม่ม

ใจเพลงผิดสิคะพี่พีทคือพี่ชายคนเดีย

มาหน่อยว่าแต่เรียนจบแล้ว

่ได้กินข้าวกับพี่ชายมานานหลายปีแล้วตั้งแต่เขาย้ายไปเรียนต่อต่างป

ห้" พี่พีทยื่นกล่องของขวัญสีแดงให้กับฉันดูจากภายนอกน่าจะเป็นเครื่องประดับพอเปิดออกดูป

ี่ฉันจะไม่ได้ยินคำนี้จากปากของคนที่บ้านโดยเฉพาะพี่แพรวที่พูดคำนี้กับฉันทุกวันเพราะฉันทำให้พ่อกับแม่ของเธอต้องแยกทางกัน ฉันไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่าส่วนหนึ่งมันเป็นเพราะฉันเป็น