ลัวมาก..." เขาแกล้งขู่เธอ ลลนารีบเร่งม

ม" เขายื่นโทร

ร์โทรศัพท์ของ

ยกันทา

ขอบคุณ โบกมือลา พอวทัญญูพ้นประต

ัชวาลส่งเสียงดัง จนลลนาที่ทำงานเพลิน

วแล้วเหรอคะ เสร็จพอดีเลยค่ะ" เ

นหวานนั้น เขาแทบเผลอยิ้มให้ กำลัง

าเรียบเฉย หันหลังกลั

าก็เหลือบมองใบหน้าของลีนขณะที่เธอลำเลียงกับข้าวมาวางบนโต๊ะ จานสุดท้ายข

เขาออกคำสั่ง ลลนายิ้มออกมาทันที ด

เพราะก็รู้สึกหิวมาก ๆ เธอยังไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เที่

เอ่ยชมเธอ หญิงสา

านอาหารเล็ก ๆ เป็

อเล่าค

อพูดพลางยิ้มแบบไ

รได้ เราก็ทำได้" ชัชวาลยกหน้าขึ้น

้องมีเงิน จริงไหมคะ" ลีนพูดต่อจาก

่าจะทำร้านขายดอกไม้ รับจัดดอกไม้น่าจะง่ายกว่ากันเยอะเลยค่ะ" เธอเหมือนเล่าให้เข

ความคิด เขาเห็นความสดใสในแววตา และสีหน้าเ

บอิ่มน่ารัก น่าสัมผัส’ ชายหนุ่มคิดเพ้อใน

องอาทิ

รถไปจนถึงบ

ปลูกท่ามกลางตึกสูงระฟ

วยความสุข เขานึกชอบตั้งแต่เห็นรูปที่ดวงแขและสมภ

ับอย่างรวดเร็วเพราะได้

ึกว่าคุณชัชจะมาถึงเร็วขนาดนี้

อนดีไหมครับ" สมภพเช

เป็นคนปลูกต้นไ

สาวคนโตของ

ร์ฟให้กับแขกหน่อยสิ" สมภพหันหน้าไปเอ็ดลล

า ลีนไม่มีเวลาจะสบตากับแขกหนุ่ม เธอรีบจ

่นดี ไม่มีแสงแดดแล้วด้วย" ชัชว

ทำ ๆ แต่อยู่ในสวนนี่แหละ คุณชัชคะมีละครและหนั

รอค

่วันนี้..." สมภพเอ

มาดู" เขาแหงนหน้ามองไม้เลื้อยด

่กระทบกับโต๊ะไม้ตอน

ละสีปากชมพูอ่อนที่ไม่ได้แต่งแต้ม เขาชอบผู้ห

ักปลาชิ้นเล็กที่ทอดกรอบแล้วราดด้ว

ชวาลรีบตักข้าวกับปลาชิ้นนั้นเข้าปากทันที เนื้อปลาทอ

แววตาถูกใจจนคนทำยิ้มก

็นวันแรกมาก วันนี้ทำไมน่ารักขึ้นก

" ลีนถามและ

ดความคิดในใจที่อยากจ

าวดีใจจริงที่เธอท

่างไรเธอก็ต้องอยู่กับเขาที่นี่จนกว่าคุ

กที่เขากินอิ่ม เขาพาตัวเองไปนั่งรีแลกซ

ถามเสียงเข้

." สมภพทำน้

สาวของคุณหรือว่าอ

ถามไปใ

ล่า ๆ คร

ค้อม มีอะไรพูดมา เพราะตอนน

นหลังนี้ ราคามันมากกว่

" ชัชวาลสว