ทยาลั

ยกลุ่มนักศึกษาพากันนั่งเล่

ำลังนั่งเหม่อลอยอยู่ข้าง ๆ

ินเพลงเรี

นยังคงนั่ง

ช่วยเพลินเพลงเร

ให้ปาลินถึงกับสะดุ้งด้วยความตก

่กับเนื้อกับตัวนะ เป็นอะไรหรือเ

กแปลก ๆ ไปนะ” นานะเ

แปลกไป

ทั้งสองคนพ

างครั้งนั่งเรียนอยู่ดี ๆ ก็เอามือขึ้นมาปิดหน้าปิดตาราวกับเ

รื่องตอนนั้นสติเธอไม่ค่อยอยู่ดับเนื้อกับตัวจริง ๆ เ

ใจ แต่เธอไม่รู้ว่าจะเริ่มเล่าเร

หรอ?” เพลินเพลงถามหาต้นตอสาเห

่า!” ปาลินปฏ

็นแกเหม่อแบบนี้มาหลายวันแล้วนะ” น้ำเ

งยังคิดว่าอาจจะเป็นเพราะปาลินจับได้ว่าลีโอนอกลู่นอกท

่ที่ปากเธอนี่แหละ เพราะไม่รู้จะเล่าเรื่องที่เจอมาให้ใครฟังดี แต่พอเห็นสายตาของเพื่อนทั้งสอ

เห็น...” ปาลินเริ่มเล่าสิ่งที่

ตามหลอกหลอนเธอมาจนถึงทุกวัน

ี่เธอเจอให้เพื่อนฟังแล้ว ทั้งสอง

นกับแกเลย ฮ่า ๆ ๆ” เพลินเพลงหัวเราะจนน้ำตาไหล ห

กว่าไปเจออะไรมา โอ

เบา ทำเอาคนที่นั่งใกล้ ๆ ต่า

ด้วย” ปาลินเสียงแข็งใส่เพื่อนตัวเอง เพร

่นเดิม แต่ก็ไม่อาจหยุดหัวเราะได้

ทำไมไม่นั่งเชียร์เป็น

บเลย เข้าออก เข้าออก” เพลินเพลงไม่พูดเปล่า เธอปรบม

” ปาลินพูดด

นี้ ให้เธอไปนั่งเชียร์ให

าทางแง่งอนของปาลิน สองสาวโอบกอดเพ

การณ์นั้นคงทำให้ขวัญเสียไม่น้อยเลยสิน

้เพื่อนฉันไปครอง” นานะพ

วดคิ้วเข้าหากันด้วยความงุนงง

สนาผู้ชายคนไหนนะ ที่จะได้ความซิงของเพื่อนฉัน” นานะพูด

ล้ว แค่จูบกับแฟนตัวเองที่คบมานานก็ยังไม่เคยเลยสักครั้ง

้โชคดีคนนั้นจะต

ต่ทำจมูกย่นใส่เพื่อน

ล้ว แม้จะคบหากันมานานแต่จูบปากสักครั้งก็ยังไม่เคย อย่างมากก็แค่จับมือควงแขนกับหอมแก้มกันแค่นั้น

ม่ได้ เป็นสาวเฉิ่มคนหนึ่งเลยแหละ ทั้งใส่แว่น และยังไม่ดูแลตัวเอง ไม่รู

ีหน้าไอ้นายเพราะเรื่องนี้งั้นเหรอ?” เพ

ลุ่มของซีนายจะชอบมานั่งเล่นด้วยกันเวลาว่าง เพราะนานะเป็นแฟนกับดรีมที่อยู่ใ

่อนของเธอถึงหนีหน้าซีนายทุกครั้งที่เจ

เห็นเต็มสองตาขนาดนั้น” นึกถึง

ก็ต้องผวาเป็นเรื่องธรรมดา” นานะยังคงพ

ังพูดคุยกันนั้น ก็ได้มีเส

ิน

***