ันเวลาจะผ่านไปราวกับติดปีก โจวเจี๋ยหลุนยังใช้ชีวิต

ยเพ่ยจะเป็นกาวสองหน้าติดหนึ

ลเพ่ยเพ่ยยิ่งกว่าพ่อแม่ที่แท้จร

หลุนจึงได้ปลีกตนออกมาจากเจ้าอี้เฟยได้ เขาคอยหลบหน้าเจ้าอี้เฟยมาแรม

องคุณหนูไม

แล้วว่าจะออกห่างเจ้าอี้เฟยให้มากด้วยในใจรู้สึ

ที่ต้องจากโลกนี้ไปทิ้งน้องส

วเจี๋ยหลุนมักมีลางสังหรณ์ประหลาดที่แม่นยำอยู่เสมอ ด้วยเรื่องนี้ทำให้เขาไม

พรั่งส่งกลิ่นหอมยั่วยวนบุรุษให้หลงใหลขึ้นทุกวันหาก

ื่อเดินเข้าจวนท่านแม่ทัพเจ้าเพื่อสู่ขอเจ้าอี้เฟยไม่เว้นแต่ละวันแต่เขาก็

นหมอ หมอหลวงเกาเก่งกาจนักข้าจะส่

ะยอมตายเพคะ ท่านอ๋องได้โปรดช่วยคุณหนูด้วย นา

ขาไม่มีผิดเพี้ยน เช่นนี้แล้วเขาควรทำโทษโจวเจ้าเว่ยที่เลี้ยงดูเจ้าอี้เฟยให้โตมาดื้อรั้นเ

ท่านอาทั้งสอ

่อยากให้ผู้ใดครหาและเอา

วน ท่านอ๋องผู้ปั้นใบหน้าหล่อเหลาเคร่

องจะปากแข็งว่าไม่ได้มีใจให้คุณหนูแต่ความอ่อนโยนทั้งห

จเหลียวมอง คงมีเพียงคุณหนูของนางเท่านั้นที่ได้รับสิทธิพิเศษน

ากเช่นนี้เหตุใดจึงยังรั้

อย่าดื้อกับพี่ได้หรือไม่” เสียงของท่านอ๋องนุ่มนวลประดุจเสียง

ก็จะหลบหน้าข้าอีก ไม่

ี่ไม่ได้พบหน้านางคิดถึงเขามากจริงๆ คิดถึงมากจนนอนไม่หลับ

ก็เป็นข้ออ้างให้ได้พบหน้าเขาเพื่อคลายคิดถึง ได้รู้ว่า

ออีก” โจวเจี๋ยหลุนถอนหายใจพลางเป่ายาที่ร้อนระอุในชามให้อุ่นลงก่อนจะพยายามป

อหากข้าไม่ล้มป่วยไม่

นี้ต้องรีบรักษาตัวให้หาย เจ้า

่านพี่จะเสี

อ่ยจนแทบจะทำถ้วยยาหก เขาส่ายหน้าแล้ว

องของพี่ พี่ไม

พี่ใจ

างถ้วยยาแล้วดึงนางออกมากอดเบาๆ เป็นนางที่ทำใจไม่ได้

ที่ใจดีและอบอุ่นไม่ได้รักนางอย

ในฐานะสตรีผู้หนึ่ง แต่ดูเหมือนว่ายิ่งพยายามเขาก็ยิ่งถอ

พราะพิษไข้และฤทธิ์ยาก็ทำให้เจ้าอี้เฟยหลับไป โจวเจี๋ยหลุนเ

เหมือนว่าเขาและนางจะใกล้ถึงวันเวลาที่ต้องจากกันเข้าไปทุกทีแล้ว ความรัก

ของเขาที่หลุดออกมา โจวเจี๋ยหลุนยิ้มขมขื่น เขาไม่อาจรั

เดือน

ังฝันร้าย ฝันว่าในขณะที่นางกำลังออกไปชมดอกไม้กลางป่ากับโจวเจี๋ยหลุน จู่ๆ ร่

างเศร้าสร้อยและบอก

ี๊ด

ี้เฟยดังขึ้นพร้อมแรงเขย่าของสาวใช้คนสนิท เจ

ไปจวนท

ร้อย เพียงแต่คว้าเสื้อคลุมตัวหนาแล้วทะยานออกทางหน้าต่า

นอ๋องแล้ว เร็ว

ก เหตุการณ์ในฝันปร

าประดุจพายุพัดตรงมายังจวนชินอ๋อง อย่างไรเสียว

าในทุกวัน แม้เขาจะเห็นนางเป็นเพียงน้องสาวนางก็จะไม่รบกวนเขาแล้ว ขอเพ

ทหารรักษาจวนคุ้นเคยกับนางเป็นอย่

หมือนตกในภวังค์ลักษณะมือที่ยกขึ้นและมุมปากที่ขยับคล้ายกำลังเป่าขลุ่ยอ

รอบร่างของโจวเจี๋ยหลุน เจ้าอี้เฟยกรีดร้องเมื่อรู้ว่ากำลังเกิดส

าได้จากเฟยเอ๋อไป ข้

นจะตกตะลึงเมื่อเห็นนาง

กษาตัวเองให้ดีในวันที่ไม่มีพี่ ทำได้หร

งรับผิดชอบข้าอย่าทิ้งข้าไป ไม่ข้าจะไม่ทำตามท

ระสานกับเสียงของโจวเจ้าเว่ยที่บัดนี้อยู่ในอ้อมกอดของ

อหน้าดั่งเช่นความฝัน ในที่สุดสิ่ง

้เฟยไม่อาจติดตามไปได้อีก ต่อไปนางจะ

เป็นชาติภพไหนข้าก็จะติดตามหาท่

มั่นเด็ดเดี่ยว นางจะไม่ยอมให้สิ่