มานาน 5 ปี ใช่...5 ปี ที่นายและเพื่อนมีความสุขกับครอบครัว แล้วเขาล่ะ เขายังไม่รู้เลย มองชีวิตของตัวเองไม่ออก มองอนาคตแต่งงานตัวเองไม่ออก อย่าว่าแต่แต่งงานเลย แม้แต่ความรักเขายังไม่เคยคิดเลยว่าภาพวัน

ยังคงความโหด ดุดัน ความเคร่งขรึมบนใบหน้าที่ล้อมกรอบด้วยหนวดเครา ใบหน้าเข้มคม คิ้วหนาดกดำพ

ห็นผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งตัวเองคุ้นเคย เขามองไปยังร่างเพรียวระหงที่กำลั

นี้กาสิโนหมด เขาก็ไม่ได้ไปบ้านหลังนั้นอีกเลย เท้าหนาก้าวเดินยาวๆ ตรงไปยังเธอ แ

รถเข็นคือลูกของเธอ” เขามองไปยังร่างเพรียวระ

าพตรงหน้าแล้วหมุนตัวเดินจากไป แต่แล้วก็ต้องหยุดเท้าที่เดินหมุนตัวกลับไปมองทางเดิมแล้

้

่ทันตั้งตัว และพอเห็นคนกระชากไหล

รวจร่างเล็ก เธอยังเหมือนเดิม เพียงแต่ตอนนี้เธอโตขึ้นกว

ไปกันเถอะเดฟ” หล่อนหันมาพูดกับเพื่อ

ปุ๋ยในรถเข็นแล้วก็รู้เลยว่าหนูน้อยเหมือนพ่อของเขา แต่ก็ไม่ได้ออกความเห็นอะ

ตายสิ กี่ปีแล้วเนี่ยที่ไม่ได้เจอกัน เธอสวยยั่วยวนมากและกลิ่นตัวก็ยังเย้ายวนเหม

ไม่มีอะไรต้องเกี่ยวข้องกันแล้ว

กครั้งพร้อมกับมองหน้าเด็กน้อยที่หลับนิ่งในรถเข็น แล้วก็ต้อง

ชายแปลกหน้าแล้วเดินตามหญิงสาวไปตามแรงลากพร้อมอีกมือก็ช่วยเธอเข็นรถเข็นของลูก

กหน่อย” เขาบอกตัวเองทั้งๆ ที่ในใจกำลังร้อนระอุด

กี่ปีแล้วกุล พอมาเจอกัน เธอกลับมีผั

าะโรคหัวใจ เธอก็ขายบ้านแล้วย้ายไปอยู่ที่อื่น เขาบอกตัวเองว่าไม่ได้สนใจเธอ แต่เขาก็อดหวนคิดถึงเธอไม่ได้ พยายามปฏิเสธตัวเองว่าไม่ได้ค

ไอ้ฝรั่งนั้นคงกินเธอทุกคืนสินะ” พูดแล้วก็หงุดหงิดเมื่อเดินตามพวกเขาม

ึ

ถมยังเป็นผัวคนแรกของเธอด้วยเด็กน้อย” ไอ้ช้อยพึมพำแล้วหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในห้า

ึ

อยหมายมาดกับตัวเอง ด้านกุลธิดาพอขึ้นมานั่งบนรถแล้วมองไปยังหน้าลูกน้อยที่หลับนิ่ง

ล” เดฟถาม

ะ ที่ทำให้เดฟมา

อนเขานะ ผมดูออก ยิ่งดวงตาข

ะ กุลไม่อยากพูด

กคนก็รู้ว่าไม่ใช่ลูกของเขา และแน่นอนหากกุลธิดาให้โอกาสเขาได้ดูแลเธอและลูก เขาก็พร้อม แต่เธอมักย้ำเสมอว่าให้เขาเป็นได้แค่เพื่อนคนหนึ่งเท่านั้น และเขาก็พอใจกับสถานะนี้ แม