วันต

ับตั้งแต่วันที่เราเลิกกัน ฉันไม่ได้ข่าวคราวอะไรของเลย์เลยแปลกเนาะทั้งที่เราเรียนที่มหาลัยเดียวกันจะบังเอิญเจอกันทีมันเป็นอะไรที่ยากมักมาก การที่ฉันจะลืมใครซักคนที่เข้ามาอยู่ในใจของฉันนานนับปี จะให้ลืมเพียงแค่เวลา

ิทยาล

ันที่ทางมหาลัยนั้นมีการแข่งขันกีฬาสีที่มหาลัย ซึ่งฉันก็เป็น กลุ่มที่ไม่ชอบการเข้าร่วมกิจกรรมเรื่องเล่นกีฬาฉันเล่นอะไรไม่เป็นซักอย่าง ท

โบกมือเรียกฉันมาแต่ไกล เมื่อเห็นยัยเฟย์นั่งอยู่ใต้ตึกกับยั

นไปไหนละ" เจนิสหลังจากที่เดินเข้ามาฉันก

่อเสร็จก็วิ่งแจ้นไปทานข้าวที่โรงอาห

จหญิง ส่วนยัยเฟย์ และยัยน้ำอุ่น ผู้หญิงแท้ หลังจากที่เช็คชื่อเสร็จแล้วนั้น พวกฉันทั้งสามคนก็เดินมายั

กับยัยน้ำอุ่นที่น

โมงกีฬาแล้วซะอีก" ยัยน้ำอุ่

ากนั้นก็เดินไปซื้อข้าวทันที เพราะตอนนี้ฉันหิวมากจนเริ่มจะไม่ไหวแล้วแ

ที่ฉันกลับมานั่งที่โต๊ะ นั่งทานข้าวกันไปได้

เขาอีกทำไม" ฉันจ้องมองใบหน้าขอ

ดูโน้นมันเลิกกับแกไม่ทันไรก็มีใหม่แล้ว และก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ใช่พี่นิสาแก๊งค์คนดัง พวกเดีย

ี่สาวต่างสายเลือดของเธอ ซึ่งแฟนใหม่ของเลย์เธอนั้นคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี แต

วกเขาที่เดินออกไปจากโรงอาหารจนลับตา ข้าวในจานที่ฉันรู้สึกหิวฉันก็รู้สึ

มมี่ได้แต่เอ่ยมาเช่นนั้น พวกเธอเข้าใจแหละว่าเจนิสนั้นรักเลย์มาก แต่ก็ไ

ลัวใหม่ หล่อกว่าไอ้เลย์เป็นร้อยคนยังหาได้เลย เชื่อฉันส

ผู้ เหมือนแกนะยะ" ฉันได

กไป ซักวันไอ้เลย์มันต้องเสียใจซมซานกลับมาหาแก หยี๋กับยัยพี่นิสายังกะผีเน่ากับโลงผุ" ยัยน

ปดาห์แล้ว รีบทานเดี๋ยววันนี้ฉันพาไปดูอะไรดีๆ ที่สนามบอลกัน รีบทานเ

ล" ยัยน้ำอุ่นเอ่ยถามย

ฉันถึงกับขมวดคิ้วให้กับยัยแซมมี่และยั

นไปถามยัยน้ำอุ่น เพราะดูท่าแล้วคงไม่พ้น

่อยู่วิศวะบอกว่าปีนี่หนุ่มๆในคณะมันเข้าคัดแต่ตัวเด็ดลงเลยนะโว้ย ฉันจะไปเชียร์คนดังฉันหนะแก" ยัยน้ำอุ่นไม่พูดพร้อมก

บนแสตนขอบสนามเพื่อมาดูการแข่งขันฟุตบอลรอบชิงชนะเลิศของคณะวิศวะและคณะโลจิสติก ซึ่งถ้าพูดถึงเรื

นสนาม พร้อมกับมีแฟนสาวรุ่นพี่นั้นโบกมือ

ก็คงไม่พาแกมา" ฉันมองไปในสนามและแสตนเชียร์ของฝั่งโลจิสติก สายตาก็สะดุดเข้ากับกลุ่มพว

บรู้สึกถึงขอบตารู้สึกร้อนพราวๆ ขึ้นมาเพียงไม่

บลงที่บ่าไหล่ของฉัน ปากบอกว่าไม่เป็นอะไร แต่ในใจลึกๆ ก

่นานนัก ก็มีเสียงกรี๊ดร้องของ

นิทของฉันทั้งสามคนก็ตกอยู่ในอาการกรี๊ดกร๊าดกันแทบคลั่ง ฉันเสมองไปยังส

ี่สำคัญเขาดูเด่นเท่ห์มักมาก ให้ตายเถอะนี้ฉันไม่ได้จำผิดคนใช่ไหม ผู้ชายคนที่กำลังเดาะลูกบอลในสนาม คือคนเดียว

ันจำหน้าเขาได้แม่นไม่ผิดแน่นอน เขาเรียนที่นี่ด้วยงั้น

จากนั้นเสียงของยัยเฟย์ก็กรี๊ดดังขึ้นมา ไม่ใช่แค่ยัยเฟย์ยัยแซมมี่ ยัยน้ำอุ่นก็กรี๊ดไปด้

อ้ย...หัวใจฉันจะวาย พี่ริว พี่ริกของฉัน" ยัยเฟย์เอ่ยพร้อมกับใช้มือม

อกมาสิแก คนดังแก๊งค์วิศวะจะได้เห็

เฟย์หันมาเอ่ยกับยัยแซมมี่ เหมือนพวกนางรู้กันสองคน จากนั้นไม่นา

ขาคือใคร" ทำไมพวกเพื่อนฉันถ

มอ.B ไม่มีใครสู้ไอ้เลย์ของแกได้เลยนิ" ที่ยัยแซมมี่เอ่ยกับฉันมาแ

เจ้าของ มอ.B ส่วนเบอร์ 23 พี่อรัณ คนนี่ก็หล่อผัวอีกคนของฉัน ส่วนเบอร์ 58 พี่ริกกี้ พ่อหนุ่มเพลย์บอยหล่อรวยไม่ธรรมดา ท

กเอ่ยถึงบ่อยๆ" เจนิสเอ

ัยแซมมี่ก็ตะโกนข้ามหัวฉันให้กับร่างสูงที่วิ่งมา