อมาอยู่ในฐานะคนรับใช้ แต่นางก็ไม่ยินดี เพราะผู้หญิงชั้นต่ำไร้หัวนอนปลายเท้าคนนั

้งคำถามลูกชายด้วยความขุ่นข้องใจ นางไม่อยากจะเช

ป็นครั

ในบ้าน อีกไม่กี่เดือนเราก็จะต้องแต่งงานกับหนูตาแล้ว

.ผู้หญิงคนนั้นมาวุ่นวายแน่นอนครับ ผม

ต่ำคนนั้นลูกแน่ใจมากแค่ไห

่ได้แน่ใจเลยทำสัญญาและพาเธอมาอยู่ในบ้านของเราครับ รอให้เด็กคลอดตรวจดีเอ็นเอ ถ้าใช่ลูกของผม ผมจะรับเป็นลูกของผ

ยนผู้หญิงบ่อยแค่ไหน แต่ไม่เคยคิดว่าลูกจะพลาด แต่ช่างเถอะ ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว ลูกดูแลเธอใ

ัดการได้ คุณแม่

ก็ไป แม่จะขึ้นไ

ว่าเป็นไงบ้าง เมื่อเช้าก็

นักล่ะ เดี๋ยวจะพลาดขึ้นมาอีก

รักผู้หญิงคนนั้นหรอก ที่พามาก็แค่เ

ว้แล้วกัน อย่าคิดก

ไปพักผ่อนเถอะครับ

นเองไม่ได้ แม่ยังแข็งแรงจะ

รักคุณแม่นะครับ” เขาบอกรักผู้เป็นแม่ ในโลกนี้จะมีผู้หญ

และสุขภาพของนางก็ดี ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บ เพราะนางดูแลตัวเองดี ตรวจสุขภาพทุกปี ด้านอชิระเมื่อเห็นว่าผู้ให้

ิดผนังห้องและมีตู้เสื้อผ้าขนาดเล็กและห้องน้ำในตัว เธอนำกระเป๋าย่ามที่สะพายติดตัวมาไปวางไว้ที่ข้างตู้เสื้อผ้า แล้วเธอก็เดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อ

ก๊อก

าของห้องเงียบจึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนขนาดเล

็กของเธอเพื่อรอให้เจ้าของห้องออกมา อชิระมีเร

มีสบู่และยาสระผม เลยคิดจะเดินออกมาหยิบของในกระเป๋าย่ามตัวเอง แต่จะออกมายังไงตัวก็เปียก ผ้าเช็ดตัวก็ไม่ได้เอาเข้าไปด้วย แต่นี่มันห้องส่วนตัวของเธอและประตูห้องก็ปิดแล้

ี๊

้าไปในห้องน้ำแล้วก็เกิดเสียหลักลื่นจะล้ม คนที่มองอยู่ไวพอท

ุ

อ

พื้น ด้านอชิระก็ล้มกระแทกพื้นร้องเจ็บจุกออกมา

้ว และตอนนี้เขาก็รู้สึกว่าตัวเองเริ่มไม่ไหว เพราะร่างนุ่มนิ่มเปลื

่นแผ่ว เธอยังตกใจไม่หาย หากเมื่อครู่เธอลื่นล้มลงไป ไม่รู้ว่าลูกในท้องจะเป็นยัง

กไห

รือเปล่าว่าตอนนี้ตัวเธอไม่มีเสื้อผ้าติดตัวสักชิ้น เมื่อครู่เขายอมรับตอนเห็นเธอเดินออกมาจากห้องน้ำ เขาตกใจมากและก็รู้สึกอ

ลุกขึ้นตามตนเอง เธอมองตามสายตาของคนตัวโตที่ตอนนี้เอาแต่เง

องน้ำก่อนได้ไหมคะ” เธอไม่ได้

วจร่างงามเปลือยเปล่าอวบอิ่มตรงหน้าที่ตอนนี้เจ้าตัวงอตัวขดตัวหลบสายตาของเขา ยิ่งเธอข

..คุ

ละเธอก็บอกเองว่าเด็กในท้องเป็นลูกของฉัน” ครั้งนี้อชิระไ

..คุ

มีเรื่องจะคุยกับเธอ ถ้าชักช้า ฉันอาจจ

ของเธอเนี่ยแหละน่ากลัว ทั้งๆ ที่เธออาบน้ำมา มันน่าจะเป็นกลิ่นสบู่ กลิ่นนั้นหอมแบบที่เขาเองก็

็เหลือบตามองไปยังกระเป๋าย่ามของ

ยืนนิ

าพร้อมกับส่งสายตาขอร้องไป เพราะตอนนี้เธอทั้งอายและรู้สึกหนาว สายต

ะเขาเองก็ไม่อยากมองร่างอวบอิ่มยั่วยวนนานกว่านี้เหมือนกัน ยิ่

ในกระเป๋า เลือกเสื้อยืดสีชมพู่อ่อนตัวใหญ่และกางเกงวอร์มเอวยืดสีดำออกมา และชุดชั้นในเข้าชุดสีเนื้อของเธอออกมา เมื่อได้ชุดครบแล้วก็มองไปยังคนตัวโตที่

อชิระก็รีบหันมาทันทีพร้อมกับก้าวเ

ิ” มือใหญ่ตบมือที่พื

ไรค่ะ ฉั

ไปจากต้นคอระหงของหล่อนเลย เขาอยากซุกไซ้ซอกค

ปล่าคะ เห็นบอกมีเร

ล่นไหมพาขวัญ ฉันว่า

ยกฉันว่าขว

มด้วยนะ ฟังแล้วขัดหูยังไงไม่รู้

ค

และระหว่างอยู่ที่นี่ เธอก็ทำงานเหมือนเด็กรับใช้ในบ้านทั่วไป ไม่มีอภิสิทธิ์พิเศษสำหรับเธอ แม้ว่าเธอจะอุ้ม

ในที่ของฉัน คุ

ื้อของใช้ส่วนตัวและเก็บไว้ไปหาหมอตามนัดตรวจ เธออยู่บ้านหลังนี้ไม่ได้เช่า แถมข้าวปลาก็ฟรี ฉะนั้นฉันให้เธอเดือนละเจ็ดพันก็ถือว่าเยอ

ค่ะ เพราะแค่ที่คุณให้ที่ซุกหัวนอน

อหรือซื้อของที่จำเป็น เธอจะเอาเงินมาจากไหน

วัญ เขาบอกตัวเองว่าเพื่อลูก ถึงแม้ว่าเด็กจะยังไม่ได้ตรวจดีเอ็นเอ แต่เขาก

คะที่เมตต

อดและตรวจดีเอ็นเอแล้วเขาเป็นลูกฉันจริง ฉันจะได้ไม่รู้ส

ุณทำเพ

ต่เธอมีโทรศัพท์ไหม” เขาถามเมื่อเห็นว่ากระเป๋

ีค

องออกมาเพื่อกดเบอร์โทรของเธอไว้ เผื่อเวลามีเรื่องด่วนจะได้โทรคุย

ทรของตัวเองให้กับชายหนุ่

ามีเรื่องอยากคุยด้วย แต่ไม่อย

ค

โทรหาฉันได้ แต่ต้องจำ

ค

่คำนี้คำเด

ีย

ึ

จนแทบไม่มีแรงเดินนี่” พูดจบเขาก็กำมือถือแน่นเดินไ

ฮ

งบนเตียงแล้วก็คิดถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ คิดแล้วก็พานหัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที เมื่อกี้เธอเปลือยต่อหน้าเขาและ

ัวเองแต่ก็ยังอมยิ้มเขินอาย สองแก้มนวลแดงระเรื่อขึ้นโ