ด้วยกัน จริงๆ แล้วเรื่องนี้ชายหนุ่มไม่จำเป็นต้องลงไปดูเองก็ได้ แต่เพราะรู้สึกแปล

มสั่งกาแฟร้อนให้กับภาคินหนึ่งแก้วส่ว

เธอก็รีบเปิดประตูข้า

ค่ะบอส

้ใจผมจริงๆ เลย” เขารับก

มี่ว่าเราไปที่บริษัทจำหน่า

ไมล

การนี้กับโครงการที่เสร็จแล้ว

ต้องต่างกันสิ ราคาวั

สดุที่ใช้ต่างหากล่ะคะ บอสดูนี่นะคะ” หญิงสาวยื่นแทปแ

ษัทซัพพลายเออร์เพราะอยากรู้จำนวนที่แท

ี่เขาส่งให้เราจริงๆ ว่ามันต

รวมทุกอย่างก็หลายล้าน ผมไม่รู้ว่าที่กระเ

่นส

งนู้นหรือยังว

ดหมี่ประสานงานไปแล้วค่ะ เขาไ

่ตรงไหนนะ ผมไม่แน่ใจเท่าไ

งบริษัทซัพพายเออร์ซึ่งใช้เวลาฝ่า

่ค้ายืนรออยู่ก่อนแล้ว พอชายหนุ่มขึ้นไปถึงด้านบนเจ

รณ์ไม่เจอกันนาน

ี้งานเยอะเลย ผมเองก็พ

่ครับ ว่าแต่ผมมาร

ดีใจด้วยซ้ำที่ไ

ูดเหมือนอ

ที่สั่งแต่เลขาของคุณบอกว่าคุณรู้เร

ี่ชื่ออะไรคะ” พลอยลลินณ์ถามขึ้นเพราะจำได้ว่าตัว

พรนภาค่ะ” เลขาข

ขาของผมชื่อพลอยลลินณ์คนที่ผมพามาด้วย แต่

ะ” เธอยืนยันว่าตนเองคิดต่อไปแล้วจริงๆ แต่เป็นการต่อสายผ

ถ้ายังไงผมรบกวนขอรายละเอียดสินค้า

่รอบคอบเลยทำให้คุณเกิดความเสี

ผมว่าคนของผมม

ไงต่อ จะให้ผมเป็

ที เรื่องนี้คงไม่ยากเท่าไหร่เพราะถ้าถึงตาจนแล้วคนที่อยู่ด

ัดการปัญหาภา

คุณค

รับคุณภาคิน ว่าคุณรู

ให้เลขารวบรวมข้อมูลพวกวัสดุอุกรณ์ที

ตจริงๆ” คุณอลงกรณ

พลอยลลินณ์ยก

ห้คนอื่นรู้ไม่ว่าจะบริษัทคุณหรือบริษัทผม” ภาคินอยากห

รับไม่ม

ับสำหรับข้อมูล ว

วยอะไรก็ติดต่อม

ดสรรทันที หัวหน้าวิศวกรตกใจอย่างมากที่จู่ๆ ผู้บริหารระดับ

ชมโครงการก็น่าจะติดต่อมา

ผมแค่บัคุณปรีชาหัวหน้าวิศวกรก

มาแถวนี้ก็เลยแวะเ

งด้านในก

ดูรอบสักหน่อย ดูเหมือนว่าจ

% ก็จะส่งมอบให้ลู

็วดีเหมื

ก่อนกำหนดประมาณอ

โครงการหน้าเราคงได้ร่ว

ุณภาคิน ผมขอบค

ที่นี่มีปัญห

ะไรครับ ทุกอ

ๆ ที่มีคุณร่

ด้ทำงานกับบริษัทใหญ่โตแบบ

งคุณต่อเถอะครับ เอาไว้ใกล

คุณภา

้งพลอยลลินณ์ก็รีบส่งผ้าเย็นที

ญหาที่เจอแล้วถ้าจู่ๆ เราขอไปดูบ้าน

ข้าไปดูด้าน

อีกที แถวนั้นมีบ้านคนอยู่ด้วยค่ะ บางทีเราอาจ

บ้านหลังที่เกิดป

ะพี่รปภ.

มเดินเข้าไปในบ้าน ส่วนพลอยลลินณ์เดินไปถามชาวบ้านแถวนั้นว่าได้

ภาคินเงยหน้าขึ้นถามเ

ครั้ง มัดหมี่ได้คลิปเสียงที่ชาวบ้านอัดไว้ด้วยค่ะ บวกกั

บื้องที่แตกซึ่งไม่ใช่แค่แผ่

คะ” เธอมองไปตามที่เขาชี้และก็ต้องตกใจเพราะม

” ภาคินหยิบกระเบื้องแผ่นที่แตกขึ้นมาดูก็พบว่าทางด้านล่างมีกาวซีเมนต์ติดอยู่แผ่นละไม่มากซึ่งปกติแล้วจะต

บื้องหนาถึง

ะดุ้งเมื่อเศษกระเบื้องที่เขายื่นให้