๊า

นร้องออกมาเสียงดัง จากนั้น

งลั่วจื่อฉิ้นลุกขึ้นทันที “หนิงซี จื่อฉิ้นเป็นห่วงแกนะ

ป็นไรค่ะ น้องคงไม่

ๆ เงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นรอยนิ้ว

่าหน้าของลั่วจื่อฉิ้นนั้นทั้งแดงและบวม เขาทั้งปวดใจ

้ำตาไหลพรากออกมา ทำให้ลั่วอี้ท

กตบแล้วยังช่วยแกปกปิดอีก แกไม่รู้สึกละอาย

ษงั้น

าเหมือนกับได้ยินคำพูดตลกพลางมอง

มากแล้ว อยู่กันแบบขอไปทีก็ได้ แต่สิ่งที่ได้มานั้นกลับไม่ใช่ค

ป็นลั่วหนิงซีที่สามารถโดนรังแ

ิทธิ์อะไรมาให้ฉันขอโทษเธอไม่ทราบ？ พ่อคะ แทนที

สองครั้งและมองไปทางล

ด้ตั้งใจจะแย่งพี่เฉิงหนันไปจากเธอจริง ๆ แต่พอเขาเกิดอ

่างเสแสร้งแบบนี้แล้ว ลั่วห

ื่องอื้อฉาวที่เธอเสียตัวให้ให้

่มากขนาดนี้หล่ะก็ งั้นพรุ่งนี้พี่จะไปบอกเลิกกับ

ไม่ได้ ！ เฉิงหนันเป็นคนดีขนาดนั้น ถ้

ี่ร่ำรวยที่สุดในเมืองหลวง ถ้าเกาะเขาได้หล่ะก็ ลั่วซื่

ไงกัน？ เป็นเพราะแกรักษาผู้ชายเอาไว้ไม่ได้เองต่างหากหล่ะ ！ แต่ก็อย่าหาว่าพ่อไม่เห็นใจแกนะ พ่

้ชายดี ๆ ได้ด้วยเหรอ？” แววตาของลั่วหนิงซีแดงก่

่องทุกอย่างแล้วงั้นเหรอ？ งั้นก็ดี พี่เซิ่งนั้นชอบแกมาก ถ

ไปเถ

บียนสมรสออกมาแล้วโยนไปที่โต๊

แลกกับเงินลงทุนงั้นสินะคะ？ หนูแนะนำให้พ่อล้มเลิกความคิด

น้าทุกคน บรรยากาศนั้นตกอ

ูและเห็นตราประทับสีแดงบนนั้น สีหน้าของเขาก็มืดลงและโกรธจ

ทำไมแกถึงไม่มาปรึกษาฉันก่อนกัน？ แกยังคิดว่าฉันเป็นพ่อขอ

น ๆ นะ เธอจะไปหาคนมาแต่งงานเรื่อยเปื่อยเพราะยวีเฉิงหนันไม่ต้องการเธอแล้วแบบนี้ได้ยั

รักกันจริง ๆ ！ วันนี้หนูกลับมาเพื่อบอกพว

.

ผนการของพวกเขา เพราะงั้

นคนที่พวกเขาไม่สามา

ก็ ตระกูลลั่วนั้นก็เต

ยกมือขึ้นเพื่อจะ

มักจะแต่งงานไปเพราะความหุนหันพลันแล่นอยู่เสมอ สู้เราลองเจอกับ

่วจื่อฉิ้น ลั่วจื่อฉิ้นเอง

่า “ช่างเถอะ ！ ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าไอ้ผู้ชายคน