่5 ถ้

.4

้ามาในบ้านหลังใหญ่ที่อยู่เกือบจะนอกตัวเมือง ดวงตาคมเฉี่ยวของหญิงสาวมองเบื้องหน้าด้วย

์ลรออยู่ในบ

นเข้าไปได้เ

่อเหลาราวกับนายแบบตอบกลับเธอก

างในหรูหราราวกับบ้านผู้ดีเก่าจนเธอกลัวจะเผลอทำอะไรไม่ถูกไม่ควรก่อนสายตาจะมองเ

กายกมือขึ้นไหว้อย่างอ่อนน้อมเมื

อกันอีก

องชาร์ล แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าเพิ่งเจอเขา

้ามั้ย ห

ม่เป็น

นั่งก

ี้ตัวสูงข้าง ๆ เจ้าของบ้าน จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่าเ

งไปตรงมาของเขาช่วยเธอได้มากเลยทีเดียว ถ้าไม่

ห้งานทำไปเกือบปี ซึ่งพอถึงเวลาที่หมดสัญญาคนอาจลืมทรายไปแล้ว” ชาร์ลฟังหญิงสาวตัวหอ

ช่วยเหลือจากคุณชาร์ลทั้งที่ไม่รู้จักกั

ให้ฉันช่ว

ันถูกช่องฟ้องแน่ ๆ ถ

“.

มาคืนคุณก็ได้นะคะ แต่คงไม

เรียวปากของธาริกาสั่นเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้

หญิงสาวบอกกับเขาโดยที่ไม่กล้าสบตา กลัวจะเห็นว่าถูกมอง

ลง ฉันจ

ูดกับเขาเสียงสั่นคลอน แต่คราวนี

ันมีนัด แต่ต

ูดที่เขาแปลว่าเธอตกลงปลงใจเขาก็หยัดตัวยืนกับพื้นเ

ปล่าว่าฉันจะเ

้คำตอบที่เป็นคำพูดแต่หญิ

ครอบครองอย่างใจร้อน ด้วยความสูงที่มากกว่า 190 เซน

ื้อเชิ้ตที่เรียบกริบของเขาอย่างไม่รู้ตัว ใจของเธ

ษะและหูที่แดงราวกับโดนบิดพยักหงึก ๆ ในอ้อมอก

ร

อี้ซึ่งเธอก็ให้ความร่วมมือด้วยก

ึ

นช่วงชิงลมหายใจอย่างไม่ปราณี จนกระทั่งแผ่นหลังของเธ

” คำพูดสุดห่ามนั้นช่างขัดกับบุคล

...ยังไม่

มันปนไปด้วยความขบขัน ซึ่งเธอเ

บนเตียงนุ่ม ส่วนกวางตัวน้อยอย่

ไป แต่ต้องไปแบบไม

ิกาที่ถอยห่างเขามาทีแรกขยับคลา

ูกเจ้าของกลีบปากหน้าดูดดึงเป็นฝ่ายประกบปากของเ

าที่เขามองเธอช่างระยิบระยิบพาล

งทรายไม่ได้

ววตาของลูกกวางตัวนี้ มือหนาจับมือของธาริกาให้ปลดกระดุมเสื้อเช