สองเดินออกจากวอร์ดผู้ป่วยไปแล้ว หญิงสาวแอบยิ้มกับตัวเองเพราะยังไง

ื๊อเพราะถ้าเขายังคงตามที่อยู่แบบนี้เธอก็ต้องยอมไปทาน

หน จุ๋มเรียกตั้

มาก็มาตั้

้งนาน

อเพื่อนที่ว่างเปล่าท

รียบร้อยแล้ว ร

ปส

รือคิดเรื่องไปรับงา

้ชายคนนั้นเ

องของเนยจริงๆ ต้องมีใครสักคนบอกแน่

จะไม่มีคน

ะรู้ได้ยั

ขามาเยี่ยมญาต

จำน่ะเหรอเขาเป็นลูกช

ียกพ่อแล้วคุณทนายก็บอกเนยว

ปลี่ยนใจมาเยี่

ก็คงไม่เจอเนยแล้ววันนี้เนยเวรเช้าแล้วก็หยุดต่ออีก

นยล่ะ จะให้จุ๋

ง แต่ถ้าถามจุ๋มก็บอ

ากเจอเ

อยาก

ม่อยากเจอเพราะกลัวจ

หวไหมก็ยากอยู่ เนยชอบคนที่สุขุมดูอบอุ่น

ก็เจอคนหล่อมา

้อเชิ้ตสีน้ำตาล

อเขาคือคนที

คนเดียวกั

ดูดีถ้าเขามาจีบก็รับไว

เอาชนะ ไม่ได้

นนั้นเนยแต่งตัวเ

าก็คิดผิดแล้ว” โดยปกติแล้วรัญรวีจะเป็นคนแต่งตัวเรียบร้อยมากๆ ยกเว้นก็แต่ตอน

น้าตาเนยสวยหวานใครๆ ก็ชอบทั้งนั้

ันหัวเราะเพราะจริญญาก็เป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่งแต่ติ

ละอาการยังไม่คงที่เท่าไหร่ รัญรวีเลยยุ่งกว

ุ๋ม เจอกัน

ากล่ะ วันอัง

ันเดีย

องวันแหละแต่ซื

ี้ทริปญี่ปุ่นคง

ไม่อยากไปด้ว

คิดเรื่องไปรับงานพาร์ทไทม์ที่โรงพยาบาลเอง

งๆ บอกนะ จะ

่แล้วใครจะกล้

ะ ขอให้เวรบ

ะอยากเวรสบา

ยอยู่ที่นี่ตั้งแต่เรียนจบเช่นเดียวกับเธอและก็มีบางคนที่ย้ายออกไปหาที่พักใหม่หรือบางคนก็ย้ายออกไปอยู่กับแฟนหรือครอบครัว ส่วนตัวของเธอนั้นกำล

รัญรวีก็เลยไม่เช่าต่อเนื่องจากทางโรงพยาบาลมีสวัสดิการ

ด้านหลังโรงพยาบาลซึ่งจะมีทุกเย็นวันเสาร์ รัญรวีซื้อกับข้าวแล

เธอส่งถุงนมและเสื้อผ้าที่ซื้อมาให้กับยามที่หน้าหอพักเพราะเห็นกันมาตั้ง

มากนะห

ของหอพักอีกหนึ่งถุงก่อนจะกลับเข้าห้องต

ไม่คิดจะออกไปเที่ยวไหน เธอกะเอาไว้ว่าสองวันที่ได้หยุดจะ

พลินๆ ยุวดีผู้ช่วยพย

ดยที่เธอยังไม่ได้พูดอะไรสักนิด และน้ำเส

ป็นอ

กพี่เนยอ

อะไรมาแล้วพี่จะบอกได้ยังไ

โกรธ อย่าโ

้ บอกมาสิว่า

็ไม่เชื่อเหรอค่ะ แต่เขายืนยันว่ารู้จักพี่แล้วตอนกลางวันก็มาหาพี่ที่วอร์ดแล้วด้วย แต่ยุไม่เชื่อเขา

ั้นพี่จุ๋

พี่จุ๋มกำลังยุ่ง แล้

เขาคงแค่

โกรธ

แต่ครั้งต่อไปถ้าใครขอเบอร์แบบน

านยุจะเลี้ยงกาแฟหนึ่งแล

หรอกจ้ะ แค่ลงไ

งนะคะพี่เนย ครา

รีบไปทำ

้วเจอกันน