า แต่เลือกพูดให้สาวเจ้าโกรธชังตัวเองแทน และมันก็ได้ผ

ดีแค่ไหนถึงมาพ

ดี อ่อนโยน แต่คนตรงหน้านี้กลับไม่ใช่ ตรงข้ามทุกอย่าง ทำไมไม่เหมือนคนเดิมในความทรงจำ ท

ที่ไม่เคยเจอกันสักครั้ง” นายแพทย์สงครามถามกลับภรรยาตีทะเบียนของตนเอง ที่วันนี้

ด้แต่พึมพำถามตัวเองและมองจ้องสบดวงตาสีสนิมของบุรุษต

แต่ตอนนี้เราสองคนก็...” แต่เธอยังไม่ทันไ

ึ่ง

าอย่างไม่เข้าใจ เขาพูดขึ้น

ชีวิตในแบบของตัวเอง เพราะฉันยังมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ฉันอยากทำ และฉันคิดว่าเด็

ี่เจอกันจนตอนนี้ก็ยังเป็นพี่’ แสนรักตอบสามีในใจ ส่วนสงครามเม

ห้พวกท่านสบายใจ แต่สบายใจได้เมื่อลับตาพวกท่าน ฉันจะไม่ทำให้เธอเสียหายมีราคีแน่นอน ทุกอย่างจะยังสมบูรณ์จนถึงวันหย่า แต่ขออย่างเดียวระหว่างที่อยู่ด

งงานกันเพราะข้อตกลงของผู้ใหญ่ เขาจึงค

ชน์อะไร’ แสนรักเอ่ยในใจ มองจ้องดวงตาเย็นชาและว่างเปล่า

รวงอก แต่ก็ต้องฝืนยิ้มกลืนก้อนสะอื้นไว้ในอก ก่อนจะเดินผ่านสามีตีทะเบียนตัวเองไปยังห้องน้ำเ

ปีเท่านั้

งเม็ด แม้จะรู้สึกถึงความเจ็บปวดจากดวงตาที่สบประสานก่อนหน้านี้ ก่อนจะล้วงกระเป๋ากางเกงตัวเองหยิบโทรศัพท์ออกมากดต่อสายไปหาเพื่อนสายอาชี

ียงตอนนี้ได้หลับไปแล้ว จะหลับสนิทหรือไม่สนิทก็มีเสียงกรนมาให้ได้ยิน เขาคงเหนื่อยมากถึง

ๆ ในความมืด แม้จะมองไม่เห็นหน้าอีกฝ่ายเพราะความมืดในห้อง แต่เธอก็พอจะมองออกว่าใบหน้าสวรรค์ปั้น

สานกันแน่นที่หน้าท้อง และก็ต้องตกใจเมื่อคนที่หลับข้างๆ ขยับพลิกตัว

! อือ!

ใบหน้าของเธอเมื่อตอนนี้ใบหน้าของเขาขยับมาใกล้ชิ

มหน้าพร้อมกับเสียงหายใจติดขัด ตอนนี้เธอบอกไม่ถูกว่าความรู้สึกที่ได้ใกล้ชิดกับชายที่เฝ้าปรารถนามันเป็นยังไง แต่ที่แน่ๆ เธอทั้งตื่นเต้นและโกรธ เมื่อคำพูดเมื

ุ้

อ๊

กระแทกพื้นพรมของห้องและนั่น

นความมืดพร้อมใช้สองมือยันกายตัวเองลุก

เธอบอกเขาเสียงสั่น

ยง” สงครามบอกภรรยาแต่งตัวเองพร้อมกับมองคนที่

เมื่อกี้อีก” แล้วสงครามก็พูดขอโทษในสิ่งที่ตัวเองได้ล่วงเกิ

เดิมเพื่อทิ้งตัวลงนอนที่พรม ส่วนเธอก็ได้แต่เลิกผ้าห่มขึ้นคลุมหัวข่มตาหลับในความมืด

รยาสาวในความมืดเมื่อไม่อาจทน

...ย

นไปนอนบนเต

ขึ้นมานอนด้วยทำไม ก็ในเมื่อเข

าทำให้คนตัวเล็กอมยิ้มกับคำว่า ‘อายุฉันก็มากแล้ว’ สำหรับแสนรักแล้วเธอว่าอายุและหน้าตาของเขาสวนทาง

กี้ขอโทษด้วยนะคะท

ม ครั้งนี้เขานอนชิดขอบเตียงด้วยกลัวว่าตัวเองหลับแล้วจะเผลอไปกอดเจ้าหล่อนอีกครั้ง และความเงี