นท

20.

จึงขอเดินทางกลับไปบ้านพร้อมกั

อนได้มั้ยคะ คือว่าพลอยขับรถไม่เก่ง ถ้าขับตามคุณหมอ

คุณจะพักต่อที่บ้านเลยก็ได้นะครับ เดี๋

ไม่ได้เตรีย

ร็จ ผมจะให้เด็กรับใช้ที่บ้านจัดกา

ลอยยิ้มกว้าง แอบคิดเล็ก

งไหน ดนัยจึงยอมให้เธอนั่งรถกลับไปพร้อมกับเขา โดยปกติแล

ลือดในสมองตีบ ปัจจุบันเดินไม่ได้ต้องนั่งรถเข็นและเป็นโรคความจำเสื่อมหลงลืมในบางช่วงเวลา....ท่านเคยเป็

อยู่ที่เรือนใหญ่กันหมด ทีแรกเมื่อมาถึงบ้าน เธอก็ไม่อยากรับงานนี้แต่

ห้เธอรับกับความเป็นอยู่แบบนี้ได้.... เธอก็ยัง งง ๆ อยู่ว่าทำไมหมอดนัยถึงจ

แค่นี้นะค

งกันข้ามกับห้องของคุณพ่อ ถ้าคุณมีอะไรก็โทรหาผมได้นะครับ หรือจะเรียกป้าแจ่มแม่บ้านก็ได้ เบอร์โทรของป้

โรงพยาบาล จึงไม่ได้มีขึ้นเวร และสามารถทำหน้าที่ดูแลคุณพ่อของหมอดนัยได้สะดวกกว่ารสสุคนธ์ เพราะถ้าเป็นรสส

รถไปพักได้ หน้าที่ของแพรพลอยก็มีแค่ เช็ดตัว ป้อนข้าว ป้อนยา พานั่งรถเข็น และอยู่คุยจนถึง

แพรพลอยก็ถึงกับสะดุ้ง เมื่อเสียง

งแหบพร่า ทำคนถูกเรียกถึงกับตกใจ เธอ

่ะ

พรพลอยกุลีกุจอเอากะละมังใบเล็กชุบผ้าขนหนูบิดใ

ุงมือยางทุกครั้ง แต่ก็ต้องชะงักเมื่อคนป่วยท่านนี้ มือซนเอามาก ๆ มือของเขาไม่อยู่นิ

งมือนั่นนะ รังเกีย

ว่าดิฉันใส่เพื่

ลั่น จนแพรพลอยไม่กล้า

.....

กเดี๋ย

มือยางออกและทำความสะอาดร่

สร็จแล้ว ก็ถอดก

ยงกางเกงในสีครีม เธอรีบเอาผ้าเช็ดตัวคลุมท่อนล่างเอาไว้ แต่ที่น่าสนใจกว่าคือ ท่อนเอ