างขึ้นมาจนหัวเข่าแนบลำตัว ทำให้ชุดเดรสคล้องคอเว้าหลังตัวสั้นรั้งขึ้นมาจนถึงโคนขาอ่อนและก้

ศริมทะเล ดวงตาคมหลุบมองนาฬิกาเรือนหรูท

ลลี่ ตื่นเถ

..

ลง ฝ่ามือแกร่งจับร่างของเธอพลิกตัวไปมาเพื่อใส่เสื้อสูทให้ แอลลี่ยกขาลงจาก

ชุดคล้องคอออกแล้วกระชากลงมาอย่างแรงจนชุดเดรสร่นลงมากองอยู่ใต้ราวนม สองเ

กินขนาดนั้นด้วยฝ่ามือที่สั่นเทา แล้วก้าวออกมาจากรถ ร่างแกร่งอุ้มร่างเล็กที่กำลังเมามายขึ้

นขึ้น แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล เพราะเธอยังคง

้ขนาดนี้วะ" ฟาบริซเริ่มหงุดหงิด แต่เขาก็พยายามข่มอารมณ์เพราะต

แลยัยงี่เง่านี่จริงๆ เหร

.. อื้ออ

่งตรงหน้าของเขาแล้วเอาม

บริซไม่ทันได้ตั้งตัว เสื้อผ้าของเขาและเธอจึงเต

ฟาบริซบ่นอย่างหงุดหงิด ในขณะที่ร่า

ที ร่างสูงเดินออกจากห้องน้ำตรงไปยังตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบชุดใหม่ขึ้นมาสวมใส่ ที่นี่เป็นบ้านพักตากอ

เขาก็เดินกลับมายังเตียงนอนที่มีร่า

ยศรีษะไปมา เขาจัดการถอดเสื้อผ้าของแอลลี่ออกจนหมดไม่เหลือแม

ั้นจึงกดสบู่เหลวลงฝ่ามือ ลูบไล้ไปยังเรือนร่างนุ่มนิ่มด้วยฝ่ามือที่สั่นระริกพร้อมกั

ึ่งพองตัวขึ้นมาและพยายามจะดันออกมาจากเป้ากางเกง ก็มีสาวสวยมานอนเปลือยกายอยู่ตรงหน้าแถม

าเช็ดตัวแล้วอุ้มร่างเล็กนั้นไปยังห้องนอนอีกห้องหนึ่งในบ้าน โด

่ติตรงหน้ากำลังทำให้อารมณ์หนุ่มของเขาพลุ่งพล่านจนหวุดหวิดจะอดกลั้นไม่ไหวอยู่หลายครั้ง แต่เขาก็ต้องข่มความรู้สึกนั้นลงเพราะไม่อาจจะเอาเปรียบเธอในตอนที่เธอไม่มีสติแบบนี้ได้ ที่สำคัญเขาเองรู้ดีว่าที่เธอดื่มเหล้าจนเมามายไร้ส

ติดกระดุมเรียบร้อย ขยับร่างของเธอให้นอนลงบนหมอนแ

แล้วร้องไห้สะอึกสะอื้น จนฟาบริซต้องตะแคงตัวเข

งรำพึงรำพันไม่เลิก ฟาบริซตัดสินใจกอดร่างเล็กของเธอไว้ หวังให้เธ

าผากและจมูกชนกัน ลมหายใจร้อนๆ ที่เจือกลิ่นแอลกอฮอลล์อ่อนๆ จากลมหายใจของแอลล

หนีแต่อย่างใด ฝ่ามือเล็กลูบไล้ไปยังสันกรามที่เขียวครึ้มไปด้วยไ

่ก็ยังมีสติพอที่จะรู้ว่าเขาคือฟาบริซ ไม่ใช่ฟาเบียนพี่ชายของเขาคนที่เธอรักจนเต็มหัวใจ แล้วแน่นอนว่าตอน

มเขาเสียงสั่น น้ำตารินไหลจากหางตา ฟาบริซรู้สึกสงสารเธอจับใจ ยอมทิ้งความเ

ากหยักได้รูปของฟาบริซแล้วเคล้าคลึงกลีบปากนุ่มของเธอกับริมฝีปากหนาเบาๆ ซึ่งแค่เพียงสัมผัสฟาบริซก็รับรู้ทันทีว่าเธอนั้นอ่อนประสบการณ์แค่ไหน เขาพยา

ิซต้องลุกขึ้นนั่งตามด้วยความแปลกใจ

นกัน ฉันมันน่ารังเกียจนักใช่ไหม อยากรู้เหมือนกันว่าผู

างน้องแอลลี่ที่อกหักจนเมาปลิ้นกับพี