ดุดตัวรถเท่ากับคนที่นั่งเคียงคู่กับคนขับอยู่ด้านหน้า ผู้หญิงหน้าตาน่ารักหมดจ

ึมๆ พึมพำชื่อนั้น

รูหราสะดวกสบาย ทว่ามันก็อดคิดไม่ได้ว่านั่นคือสิ่งที่เหมาะสมกับเธอ เธอดูสุขสบายมากกว่านั่ง

มาว่า แม้วันนี้เขาจะยังติดลบและไร้ซึ่งต้นทุนชีวิต ทว่าหนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล เขาควรมุ่งมั่นกับสิ่งที่ตั้งใจ เพื่อในวันหนึ่งหา

พี่อิสร

ันคือน้ำทิพย์ที่ชโลมใจยามที่ต้องเผชิญกับค

่.

้องเอมยัง

ักแน่นและไม่หว

ูหราที่เหมือนกับพระเจ้าประทานมาเป็นของขวัญ ทว่าแววตาของคนที่นั่งอยู่ในรถกลับไร้ชีวิตชีวาอย่างสิ้

แทนไทหันมาถามสาวน้อยที่เดินเงียบๆ

รก็ได

ะ กินอะไรหวานๆ เย็นๆ เ

ัวเองเรียนมา และเอมมาลินก็ทำเพียงแค่พยักหน

เอมมาลินตักเข้าปากได้ไม่กี่คำก็นั่งเขี

ุ่มก็พาเธอไปดูหนัง ซึ่งในโรงหนังเอมมาลินก็ยังคงนั่งเงียบๆ ค

วนี้เอมมาลินดูมีปฏิกิริยาตอบโต้มากขึ้น โดย

ินหันมากล่าวขอบคุณ ขณะรถของแทนไทกำลังแล่นใ

เอมมีอะไรให้พี

หมออีกแล้ว แต่ถ้ามีโอกาส

กๆ เหมือนกับว่าเร

น” น้ำเสียงยามพูดนั้นหม่นเศร้า แม้จะฝืนมากเพียงใดก็ตาม แต่แทนไทเข้าใจเพียงว่า เป

มาแล้ว ยังไงเราก็ได้เจอกันอีก อย่

ิ้วไปข้างหน้าซึ่งเป็นซอยทางเข้าหมู่บ้านจ

้พี่ไปส่งท

วะหาเพื่

ู้ แล้วตีไฟเลี้ยวซ้ายพร้อม

นกล่าวขอบคุณอีกครั้ง ก่อนจะผลักประตูรถลง แล

อจึงกดกริ่งเรียก รอไม่นานกรองทองก็เปิดประตูออกมา และทันทีที่รั้วบ้านเปิดออก ไร้สิ่งขวางกั้น เอมมา

ากรอ

งอ่อนโยนเพื่อปลอบใจ และค่อนข้างตกใจเมื่

สร์อยู่

ลับ เข้าบ้านก่อนมั้ย ไปรอพี่อิสร์ในบ้านก็ได้” กรองทองจะจูงแขนเล็

วลาไม่มากค่ะ เอมแค่จะม