ในหูเขา ผู้ชายสุภาพบุรุษเต็มเปี่ยมอย่างเขามีหรือจะทนดูดายอยู่ได้โดยไม่ยื่นมือเข้าไปช่วย

คนสนิทให้วิ่งเต้น และติดต่อเอเย่นต์ กว่าเรื่องทุกอย่างจะเรียบร้อย เขาต้องใช้เงินจำนวนมหาศาล เพราะทางต้นสังกัดเองก็เพิ่งได้เด็กใหม่มาสดๆ ร้อนๆ จะว่าไป เธอก็ยังรับงานได้อีกนานก

ชินเขตผู้เป็นเลขานุก

ใบหน้าเขายังคงนิ

งการจะอ่านใจ ก่อนเอ่ยขึ้นถามทั้งที่ในใจเดา

่นหลังกว้างพลางส่ายหน้าช้าๆ ก็ความเย็นชาจองนายตนนั่นเอง เขาทำอย่างกับว่าผู้หญิงที่จะพากลั

วามแน่ใจอีกครั้ง นายของเขาแน่ใ

่างน้อยต้องถอนทุนคืน น่าจะมีงานอะไรให้เจ้าหล่อนทำบ้างสิน่า รีบไปเตรียมรถ” นักธุรกิจหนุ่มจอมอิทธิพลเอี้ยวตัวหันหลังม

ับงกๆ “ครับๆ” ปวีร์ส่ายหน้าช้าๆ ก่อนมองลูกน้

กธุรกิจหนุ

ภรณ์ปกปิด หากเขาก็รับรู้ได้ด้วยสายตาว่าดอกปทุมคู่งามช่างไม่ธรรมดาเลยจริงๆ เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากก่อนกระชับร่างเล็กเข้าสู่อ้อมกอดแนบแน่นขึ้น จังหวะนั้น หน้าอกหน้าใจ

เข้ามาภายในคฤหาสน์หรูอย่างเนือยๆ ด้วยภาระหน้าที่ของการดูแลธุรกิจระดับพันล้านทำเอาเขาเคร่งเครียดมาตลอดทั้งวัน ทันทีที่นั่งลงบนโซฟาในห้อ

มงที่ผ่านมา สภาพตอนนี้ยังน่าเป็นห่วง ฟังความได้แค่นั้น ยังไม่ทันจะจิบ

ผ่านเข้ามายืนนิ่งแน่วที่ปลายเตียงนอน แม้ท่าทางเขาจะยังดูเหนื่อย แต่กลับดูรุกรี้รุกรนอย่างบอกไม่ถูก ท่าทางร้อนใจเป็นห่วงอาการหญิงสาวจนแม่นมผู้อาบน้ำร้อนมามากมองออก ดวงตาคมกริบทอดม

ยังไม่ทันรู้จักเธอมากพอด้วยซ้ำ มันไม่ใช่ห่วงเพราะเขาได้เจ้าหล่อนเป็นเมียตั้งแต่คืนแรกหรอก แต่สิ่งที่ปวีร์รู้สึกผิดมาถึงตอนนี้ก็เพร

น เขาคิดถึงตรงนี้ก็นึกโกรธตัวเอง ว่าไอ้ฤทธิ์เหล้านี่มันทำให้สุภาพบุรุษอย่างเขากลายร่างเป็นปิศาจ การพาเธอมาที่นี่ นอกจากจะช่วยตามที่เธอร้อ

เพราะฉะนั้นลูกผู้ชายอย่างเขายินดีรับผิดชอบสาวน้อยที่พลั

ำรูญเล่าสีหน้าสลดด้วยความสงสารหญิงสาวผู้มาใหม่ นางไม่รู้ที่มาที่ไปหรอกว่าคุณหนูไปพบเธอที่ไหนแล้วอะไรดลใจให้พามาที่นี่

ทีหลัง แต่เหมือนล่าสุดรอยช้ำพวกนั้นจะมีมาเพิ่ม ทำไมเขาไม่รู้เรื่องนี้เลย น

วด้วยสีหน้าที่เป็นกังวลอยู่ไม่น้อย ก็บนเนื้อตัวที่ว่ามีรอยก็ยังไม่ชัดเท่าตามบ่าหรือขาอ่อน เต็มตัวไปหมด เหมื

ับผู้หญิงตัวเล็กๆ หรือจะเป็นพ่อเลี้ยงตามที่เธอเคยเล่า หรือพวกคนคุมซ่องที่ใช้กำลังบีบบังคับให้รับแขก ถ้าเป็นรอ

้งเนื้อทั้งตัว หาความผุดผ่องแทบไม่ได้เลย มีแต่รอยฟกช้ำดำเขียว แผลถลอกปอกเปิกเหมือนผ่านสมรภูมิรบมาก็ไม่ปาน ผลจากการถูกทำร้ายทั้งนั้น แค่มองผ

ปวีร์ยังรู้สึกผิดไม่หาย อาการเพลียยังไม่เท่าไหร่ แต่อาการอย่างอื่นนี่สิ เขาอดเป็นห่วงไม่ได้ เขาเมาจริงแต่เขาไม่ใช่ผู้ชายชอบ

กันนะ เขาคิดคิ้วขมวดมุ่นโด

ขกมาเยี่ยมเยือนก็จะเปลี่ยนสรรพนามเรียกเขาว่าคุณวีร์แทน ส่วนแม่หนูที่นอนแบบอยู่นั้น นางยังไม่รู้เลยว่าจะเรียกว่าอะไรดี ดูท่าทางแล้ว ร่างน้อยคงอายุมากกว

” ปวีร์สั่งน้ำเสียงทุ้มต่ำ สายตาจับใบหน้าสวยที่ขณะนี้ยังหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว เขามองแล

เปราะหนึ่ง จากที่ฟังประวัติคร่าวๆ แล้ว เขายังเชื่อไม่ได้นัก แต่ถ้าทุกอย่างเป็นเรื่องจริง หญิงสาวก็น่าสงสารจนสุดหัวใจ เลี้ยงเ

มโสดอย่างเขาก็มีผู้หญิงจากไหนไม่รู้ เข้ามาในชีวิต และนับจากวันนั้น เจ้าหล่อนก็วิ่งเข้ามาวุ่นวายในสมองให้เขาต้องขบคิดตลอดเวลาว่าจะจัดการอย่างไรกับเธอต่อไป ไม่ว่าจะเรื่องชีวิต การเรียน การงาน จริงอยู่ว่าควา